پتنت چیست و چه مواردی را شامل می‌شود؟

[ad_1]

برای هر فرد خلاق، نوآور و ایده‌پردازی، ضروری است بداند پتنت چیست و چه مواردی را دربرمی‌گیرد. پتنت (Patent) که در زبان فارسی از آن با عنوان «ثبت اختراع» یاد می‌شود، ثبت حقی است که از سوی دولت به مخترع داده می‌شود و به وی اجازه می‌دهد دیگران را از ساخت، فروش و بهره‌برداری از اختراع برای مدت‌زمانی مشخص بازدارد. سیستم پتنت، در حقیقت برای تشویق نوآوری‌هایی که برای جامعه سودمند و منحصر‌به‌فرد هستند، طراحی و اجرا شده است. اغلب افراد شاید پتنت را همان حق کپی‌رایت یا چیزی شبیه آن بدانند، اما واقعیت آن است که تفاوت‌هایی آشکار میان این دو وجود دارد.

دولت، پتنت را برای اختراعاتی تضمین کرده است که بنابر قانون معیارهایی مشخص را برآورده کند. این مقاله، چشم‌اندازی کلی از اینکه پتنت چیست ارائه می‌دهد.

انواع پتنت

سه نوع پتنت مختلف وجود دارد: پتنت‌های کاربردی، پتنت‌های طراحی و پتنت‌های گیاهی.

  1. پتنت‌های کاربردی (Utility): رایج‌ترین نوع پتنت است و برای دستگاه‌ها، مواد شیمیایی و فرایند‌های نوین ایجاد شده است.
  2. پتنت‌های طراحی (Design): برای محافظت از شکل ظاهری و طراحی منحصربه‌فرد اشیای تولیدشده، مانند تزیینات سطوح یا طراحی کلی اشیا ایجاد شده است.
  3. پتنت‌های گیاهی (Plant): برای نوآوری در تولید غیرجنسی گونه‌های تازه و متمایز گیاهان، از جمله گیاهان پیوندی ایجاد شده است (تولید غیرجنسی به این معناست که گیاه با روشی به‌جز از راه دانه تکثیر شده باشد، برای نمونه با پیوند یا ریشه‌زایی از قلمه‌ها).

تشخیص اینکه چه چیزی شامل پتنت می‌شود: مقدمات

پتنت چیست - مقدمات

برای اینکه اختراعی کیفیت ثبت یا پتنت‌شدن داشته باشد، باید «نوآورانه» و «غیربدیهی» باشد. اختراعی نوآورانه است که در مقایسه با دیگر اختراع‌های مشابه‌، در یک یا چند بخش خود متفاوت باشد. همچنین نباید در کمتر از یک سال از زمان درخواستِ ثبت اختراع، در عرصه‌ی عمومی مورد بهره‌برداری، فروش یا ثبت از سوی مخترعی دیگر قرار گرفته باشد. این قانون در حقیقت، بازتابی از سیاست‌ عمومی است که به افشای زودهنگام پیشرفت‌های فناوری کمک می‌کند. از سوی دیگر، اختراعی غیربدیهی به شمار می‌رود که چنانچه کسی که در زمینه‌ی آن اختراع تخصص دارد، آن را پیشرفتی غیرمنتظره و شگفت‌انگیز تلقی کند. مواد طبیعی و قوانین طبیعت، حتی اگر برای نخستین‌بار کشف شده باشند، نمی‌توانند از حق پتنت یا ثبت اختراع برخوردار شوند. اصول انتزاعی، حقایق بنیادین، روش‌های محاسباتی و فرمول‌های ریاضی نیز به‌ خودی‌‌خود واجد شرایط پتنت نیستند؛ اما شیوه‌ای که از این فرمول‌ها یا روش‌ها به شکلی نوآورانه بهره‌برداری کند، می‌تواند نمونه‌ای از پتنت به شمار آید. برای نمونه، فرایندی صنعتی که برای مدل‌سازی کالاهای پلاستیکی با بهره‌گیری از معادلات ریاضی و یک برنامه‌ی رایانه‌ای طراحی شده است، می‌تواند شامل پتنت شود.

باید توجه داشت که یک ایده‌‌‌ یا پیشنهاد محض را نمی‌توان ثبت کرد. مخترع برای ثبت اختراع، باید شیوه‌ی کامل پیاده‌سازی ایده‌اش را مشخص کند. همچنین، این حق به اختراعی که اهدافی غیرقانونی در پی دارد یا داروهای خطرناک تعلق نمی‌گیرد.

سودمندی

مخترعی که برای دریافت پتنت کاربردی اقدام کرده است، باید ثابت کند که اختراع‌ وی سودمند است. اختراع باید کاربردهایی سودمند داشته و نیز قابل به‌کارگیری باشد. دستگاهی که نتواند هدفی را که برای آن طراحی شده است برآورده کند، سودمند نامیده نمی‌شود و در نتیجه، واجد شرایط برای پتنت یا ثبت شدن نیست. یک اختراع سودمند تنها زمانی برای دریافت پتنت کاربردی واجد شرایط است که در یکی از پنج دسته‌ی زیر قرار گیرد: یک فرایند، دستگاه، مصنوع، ترکیبی از مواد یا توسعه‌ی یکی از آنها باشد. به طور کلی، یک فرایند صنعتی یا فنی، روشی است که به کمک آن می‌توان تغییر فیزیکی مشخصی در ویژگی‌ها یا کیفیت مواد ایجاد کرد. یک دستگاه وسیله‌ای است که برای انجام کاری مشخص از انرژی استفاده می‌کند. اصطلاح مصنوع به فرایندی مربوط می‌شود که در طی آن، فراورده‌ای از طریق هنر یا صنعتگری ساخته می‌شود. ترکیبی از مواد ممکن است شامل آمیزه‌ای از عناصر یا ترکیبات شیمیایی تازه باشد. توسعه نیز شامل اضافه کردن یا ایجاد تغییر در یک فرایند، دستگاه، مصنوع یا ترکیب شناخته‌شده است.

یک نوآوری را نمی‌توان پتنت کرد اگر:

  • اکتشاف باشد؛
  • نظریه‌ای علمی یا روشی ریاضیاتی باشد؛
  • اثری زیباشناختی، ادبی، نمایشی یا دیگر آفریده‌ی هنری باشد؛
  • طرح یا روشی برای انجام یک فعالیت ذهنی، بازی یا کسب‌وکار باشد؛
  • شیوه‌ای از ارائه‌ی اطلاعات یا خروجی یک برنامه‌ی رایانه‌ای باشد؛
  • اگر نوآوری ماهیتی فراتر از این جنبه‌های انتزاعی را دربرگیرد و در نتیجه، ویژگی‌هایی فیزیکی و ملموس داشته باشد (مانند دستگاهی ویژه برای انجام یک بازی جدید) در این صورت ممکن است بتوان آن را پتنت کرد.

همچنین نمی‌توان گونه‌‌های گیاهی، یک روش درمانی برای انسان یا حیوان از طریق جراحی یا مداوا یا روشی برای تشخیص بیماری را ثبت کرد.

نمونه‌هایی از نوآوری‌های قابل پتنت

این دسته‌بندی، همه‌ی نوآوری‌هایی را که توسط انسان عرضه شده‌اند و نیز فرایند آفرینش آنها را شامل می‌شود. نمونه‌هایی از نوآوری‌های قابل پتنت عبارت‌اند از:

  • نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای رایانه‌ای؛
  • فرمول‌ها و فرایند‌های شیمیایی؛
  • باکتری‌ها، گیاهان و حیواناتی که از نظر ژنتیکی مهندسی شده‌اند؛
  • دارو‌ها؛
  • تجهیزات پزشکی؛
  • طراحی مبلمان؛
  • جواهرات؛
  • منسوجات و طراحی پارچه؛
  • آلات موسیقی.

اقدام کردن برای محافظت از پتنت

برخلاف حق کپی‌رایت، پتنت به صورت خودکار ایجاد نمی‌شود؛ مخترع باید برای پتنت اقدام کند. وی باید در کمتر از یک سال از زمان علنی شدن اختراع خود در عرصه‌ی عمومی، برای نمونه شرح اختراع یا پیشنهاد فروش آن، برای پتنت اقدام کند. مخترع یا وکیل وی، باید پیش از اقدام برای دریافت پتنت، یک بررسی اولیه انجام دهد تا مطمئن شود که آیا واجد شرایط دریافت پتنت می‌شود یا خیر. در ایالات متحده، روند کار چنین است که درخواست پتنت و هزینه‌ی ثبت آن به اداره‌ی پتنت و نشان تجاری آمریکا ارسال و در آنجا توسط مأمور آزمونگرِ پتنت بررسی می‌شود.

پتنت چیست - اقدام برای محافظت

اگر پتنت به اختراع تعلق بگیرد، مخترع باید هزینه‌ای دیگر پرداخت کند تا دولت گزارشی درباره‌ی اختراع و نحوه‌ی بهره‌برداری از آن منتشر نماید. فقط یک وکیل متخصصِ پتنت یا آژانس پتنت می‌تواند پرونده‌‌های ثبت اختراع را پیش از اداره‌ی پتنت و نشان تجاری، تحت پیگرد قانونی قرار دهد. پیش از آنکه فردی بتواند به عنوان وکیل پتنت یا آژانس پتنت مجوز دریافت کند، باید دارای مدرک در زمینه‌های فنی یا علمی مشخص باشد.

پتنت‌های کاربردی و گیاهی از زمان ثبت آن تا ۲۰ سال به طول می‌انجامد، درحالی‌که پتنت‌های طراحی ۱۴ سال اعتبار دارند. اگر صاحب یک پتنت کاربردی، هزینه‌ی ابقای آن را پرداخت نکند، پتنت زودتر باطل می‌شود. پس از اینکه دوره‌ی پتنت به پایان رسید، آن اختراع به دارایی‌های عمومی تبدیل می‌شود و همه‌ی افراد می‌توانند آن را بفروشند یا از آن بهره‌برداری کنند. برای نمونه، پس از اینکه دوره‌ی پتنت تیلنول (Tylenol) به پایان رسید، دیگر شرکت‌های داروسازی، تولید نسخه‌ی عمومی این دارو را آغاز کردند.

پتنت چه حقوقی به مخترع می‌دهد؟

پتنت این حق را به شما می‌دهد که دیگران را از بهره‌برداری از اختراع یا نوآوری‌تان بازدارید، یا می‌توانید انتخاب کنید که افراد پس از توافق با شما، از آن بهره‌برداری کنند. همچنین، پتنت این حق را به شما می‌دهد که در برابر کسانی‌ که تخلف کرده‌اند، اقدامات قانونی لازم را انجام دهید و ادعای خسارت کنید. لازم نیست که مخترع برای بهره‌برداری از اختراع خود آن را ثبت کند، اما زمانی که اختراع عمومی شود، دیگر هیچ مراقبتی در برابر بهره‌برداری‌های احتمالی وجود نخواهد داشت و مخترع نیز دیگر نمی‌تواند آن را ثبت کند. دفتر مالکیت معنوی تضمین نمی‌کند که دیگران یک اختراع پتنت‌شده را کپی نکنند. بنابراین، این بر عهده‌ی دارنده‌ی پتنت است که اقدامات لازم را انجام دهد تا مطمئن شود که به طرح یا ایده‌اش تعدی نشده است. زمانی که ایده‌ای ثبت شد یا به عرصه‌ی عمومی راه یافت، دیگر نمی‌توان آن را ثبت کرد.

نقض پتنت

پتنت چیست - نقص

اگر مخترعی گمان می‌کند کسی از اختراع ثبت‌شده‌ی وی بدون اجازه بهره‌برداری کرده است، می‌تواند علیه فرد یا نهاد متخلف به دادگاه شکایت کند. اگر دادگاه موافقت کند، دارنده‌ی پتنت می‌تواند جریمه، هزینه‌ی وکالت، خسارتی متناسب با حق امتیاز و نیز حکم توقیف (دستوری که متخلف را از نقض پتنت منع کند) دریافت کند. البته باید توجه داشت که اقدام قانونی برای نقض پتنت ممکن است تا حدودی زمان‌بر و پرهزینه باشد، از این رو، موارد نقض غالبا به صورت توافقی رفع می‌شوند.

قوانین پتنت پیچیده هستند: یا یک وکیل تماس بگیرید

اگر اختراعی دارید که می‌خواهید از آن محافظت کنید، شایسته است با قوانین کلی ثبت اختراع و مالکیت معنوی آشنا شوید. با برخورداری از یک پتنت، شما می‌توانید به شرکتی دیگر مجوز بهره‌برداری دهید یا خودتان وارد کسب‌وکار شوید، اما ناکامی در ثبت درست پتنت نیز می‌تواند پایانی بر رویاهای شما باشد. اگر برای ثبت اختراع نوآورانه‌تان به مشاوره‌ی حقوقی نیاز دارید، حتما با یک وکیل متخصص تماس بگیرید.

برگرفته از: smallbusiness business-and-ip-centre

[ad_2]

لینک منبع

پتنت چیست؛ هر آنچه باید در مورد ثبت اختراع بدانید

[ad_1]

برای هر فرد خلاق، نوآور و ایده‌پردازی، ضروری است بداند پتنت چیست و چه مواردی را دربرمی‌گیرد. پتنت (Patent) که در زبان فارسی از آن با عنوان «ثبت اختراع» یاد می‌شود، ثبت حقی است که از سوی دولت به مخترع داده می‌شود و به وی اجازه می‌دهد دیگران را از ساخت، فروش و بهره‌برداری از اختراع برای مدت‌زمانی مشخص بازدارد. سیستم پتنت، در حقیقت برای تشویق نوآوری‌هایی که برای جامعه سودمند و منحصر‌به‌فرد هستند، طراحی و اجرا شده است. اغلب افراد شاید پتنت را همان حق کپی‌رایت یا چیزی شبیه آن بدانند، اما واقعیت آن است که تفاوت‌هایی آشکار میان این دو وجود دارد.

دولت، پتنت را برای اختراعاتی تضمین کرده است که بنابر قانون معیارهایی مشخص را برآورده کند. این مقاله، چشم‌اندازی کلی از اینکه پتنت چیست ارائه می‌دهد.

انواع پتنت

سه نوع پتنت مختلف وجود دارد: پتنت‌های کاربردی، پتنت‌های طراحی و پتنت‌های گیاهی.

  1. پتنت‌های کاربردی (Utility): رایج‌ترین نوع پتنت است و برای دستگاه‌ها، مواد شیمیایی و فرایند‌های نوین ایجاد شده است.
  2. پتنت‌های طراحی (Design): برای محافظت از شکل ظاهری و طراحی منحصربه‌فرد اشیای تولیدشده، مانند تزیینات سطوح یا طراحی کلی اشیا ایجاد شده است.
  3. پتنت‌های گیاهی (Plant): برای نوآوری در تولید غیرجنسی گونه‌های تازه و متمایز گیاهان، از جمله گیاهان پیوندی ایجاد شده است (تولید غیرجنسی به این معناست که گیاه با روشی به‌جز از راه دانه تکثیر شده باشد، برای نمونه با پیوند یا ریشه‌زایی از قلمه‌ها).

تشخیص اینکه چه چیزی شامل پتنت می‌شود: مقدمات

پتنت چیست - مقدمات

برای اینکه اختراعی کیفیت ثبت یا پتنت‌شدن داشته باشد، باید «نوآورانه» و «غیربدیهی» باشد. اختراعی نوآورانه است که در مقایسه با دیگر اختراع‌های مشابه‌، در یک یا چند بخش خود متفاوت باشد. همچنین نباید در کمتر از یک سال از زمان درخواستِ ثبت اختراع، در عرصه‌ی عمومی مورد بهره‌برداری، فروش یا ثبت از سوی مخترعی دیگر قرار گرفته باشد. این قانون در حقیقت، بازتابی از سیاست‌ عمومی است که به افشای زودهنگام پیشرفت‌های فناوری کمک می‌کند. از سوی دیگر، اختراعی غیربدیهی به شمار می‌رود که چنانچه کسی که در زمینه‌ی آن اختراع تخصص دارد، آن را پیشرفتی غیرمنتظره و شگفت‌انگیز تلقی کند. مواد طبیعی و قوانین طبیعت، حتی اگر برای نخستین‌بار کشف شده باشند، نمی‌توانند از حق پتنت یا ثبت اختراع برخوردار شوند. اصول انتزاعی، حقایق بنیادین، روش‌های محاسباتی و فرمول‌های ریاضی نیز به‌ خودی‌‌خود واجد شرایط پتنت نیستند؛ اما شیوه‌ای که از این فرمول‌ها یا روش‌ها به شکلی نوآورانه بهره‌برداری کند، می‌تواند نمونه‌ای از پتنت به شمار آید. برای نمونه، فرایندی صنعتی که برای مدل‌سازی کالاهای پلاستیکی با بهره‌گیری از معادلات ریاضی و یک برنامه‌ی رایانه‌ای طراحی شده است، می‌تواند شامل پتنت شود.

باید توجه داشت که یک ایده‌‌‌ یا پیشنهاد محض را نمی‌توان ثبت کرد. مخترع برای ثبت اختراع، باید شیوه‌ی کامل پیاده‌سازی ایده‌اش را مشخص کند. همچنین، این حق به اختراعی که اهدافی غیرقانونی در پی دارد یا داروهای خطرناک تعلق نمی‌گیرد.

سودمندی

مخترعی که برای دریافت پتنت کاربردی اقدام کرده است، باید ثابت کند که اختراع‌ وی سودمند است. اختراع باید کاربردهایی سودمند داشته و نیز قابل به‌کارگیری باشد. دستگاهی که نتواند هدفی را که برای آن طراحی شده است برآورده کند، سودمند نامیده نمی‌شود و در نتیجه، واجد شرایط برای پتنت یا ثبت شدن نیست. یک اختراع سودمند تنها زمانی برای دریافت پتنت کاربردی واجد شرایط است که در یکی از پنج دسته‌ی زیر قرار گیرد: یک فرایند، دستگاه، مصنوع، ترکیبی از مواد یا توسعه‌ی یکی از آنها باشد. به طور کلی، یک فرایند صنعتی یا فنی، روشی است که به کمک آن می‌توان تغییر فیزیکی مشخصی در ویژگی‌ها یا کیفیت مواد ایجاد کرد. یک دستگاه وسیله‌ای است که برای انجام کاری مشخص از انرژی استفاده می‌کند. اصطلاح مصنوع به فرایندی مربوط می‌شود که در طی آن، فراورده‌ای از طریق هنر یا صنعتگری ساخته می‌شود. ترکیبی از مواد ممکن است شامل آمیزه‌ای از عناصر یا ترکیبات شیمیایی تازه باشد. توسعه نیز شامل اضافه کردن یا ایجاد تغییر در یک فرایند، دستگاه، مصنوع یا ترکیب شناخته‌شده است.

یک نوآوری را نمی‌توان پتنت کرد اگر:

  • اکتشاف باشد؛
  • نظریه‌ای علمی یا روشی ریاضیاتی باشد؛
  • اثری زیباشناختی، ادبی، نمایشی یا دیگر آفریده‌ی هنری باشد؛
  • طرح یا روشی برای انجام یک فعالیت ذهنی، بازی یا کسب‌وکار باشد؛
  • شیوه‌ای از ارائه‌ی اطلاعات یا خروجی یک برنامه‌ی رایانه‌ای باشد؛
  • اگر نوآوری ماهیتی فراتر از این جنبه‌های انتزاعی را دربرگیرد و در نتیجه، ویژگی‌هایی فیزیکی و ملموس داشته باشد (مانند دستگاهی ویژه برای انجام یک بازی جدید) در این صورت ممکن است بتوان آن را پتنت کرد.

همچنین نمی‌توان گونه‌‌های گیاهی، یک روش درمانی برای انسان یا حیوان از طریق جراحی یا مداوا یا روشی برای تشخیص بیماری را ثبت کرد.

نمونه‌هایی از نوآوری‌های قابل پتنت

این دسته‌بندی، همه‌ی نوآوری‌هایی را که توسط انسان عرضه شده‌اند و نیز فرایند آفرینش آنها را شامل می‌شود. نمونه‌هایی از نوآوری‌های قابل پتنت عبارت‌اند از:

  • نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای رایانه‌ای؛
  • فرمول‌ها و فرایند‌های شیمیایی؛
  • باکتری‌ها، گیاهان و حیواناتی که از نظر ژنتیکی مهندسی شده‌اند؛
  • دارو‌ها؛
  • تجهیزات پزشکی؛
  • طراحی مبلمان؛
  • جواهرات؛
  • منسوجات و طراحی پارچه؛
  • آلات موسیقی.

اقدام کردن برای محافظت از پتنت

برخلاف حق کپی‌رایت، پتنت به صورت خودکار ایجاد نمی‌شود؛ مخترع باید برای پتنت اقدام کند. وی باید در کمتر از یک سال از زمان علنی شدن اختراع خود در عرصه‌ی عمومی، برای نمونه شرح اختراع یا پیشنهاد فروش آن، برای پتنت اقدام کند. مخترع یا وکیل وی، باید پیش از اقدام برای دریافت پتنت، یک بررسی اولیه انجام دهد تا مطمئن شود که آیا واجد شرایط دریافت پتنت می‌شود یا خیر. در ایالات متحده، روند کار چنین است که درخواست پتنت و هزینه‌ی ثبت آن به اداره‌ی پتنت و نشان تجاری آمریکا ارسال و در آنجا توسط مأمور آزمونگرِ پتنت بررسی می‌شود.

پتنت چیست - اقدام برای محافظت

اگر پتنت به اختراع تعلق بگیرد، مخترع باید هزینه‌ای دیگر پرداخت کند تا دولت گزارشی درباره‌ی اختراع و نحوه‌ی بهره‌برداری از آن منتشر نماید. فقط یک وکیل متخصصِ پتنت یا آژانس پتنت می‌تواند پرونده‌‌های ثبت اختراع را پیش از اداره‌ی پتنت و نشان تجاری، تحت پیگرد قانونی قرار دهد. پیش از آنکه فردی بتواند به عنوان وکیل پتنت یا آژانس پتنت مجوز دریافت کند، باید دارای مدرک در زمینه‌های فنی یا علمی مشخص باشد.

پتنت‌های کاربردی و گیاهی از زمان ثبت آن تا ۲۰ سال به طول می‌انجامد، درحالی‌که پتنت‌های طراحی ۱۴ سال اعتبار دارند. اگر صاحب یک پتنت کاربردی، هزینه‌ی ابقای آن را پرداخت نکند، پتنت زودتر باطل می‌شود. پس از اینکه دوره‌ی پتنت به پایان رسید، آن اختراع به دارایی‌های عمومی تبدیل می‌شود و همه‌ی افراد می‌توانند آن را بفروشند یا از آن بهره‌برداری کنند. برای نمونه، پس از اینکه دوره‌ی پتنت تیلنول (Tylenol) به پایان رسید، دیگر شرکت‌های داروسازی، تولید نسخه‌ی عمومی این دارو را آغاز کردند.

پتنت چه حقوقی به مخترع می‌دهد؟

پتنت این حق را به شما می‌دهد که دیگران را از بهره‌برداری از اختراع یا نوآوری‌تان بازدارید، یا می‌توانید انتخاب کنید که افراد پس از توافق با شما، از آن بهره‌برداری کنند. همچنین، پتنت این حق را به شما می‌دهد که در برابر کسانی‌ که تخلف کرده‌اند، اقدامات قانونی لازم را انجام دهید و ادعای خسارت کنید. لازم نیست که مخترع برای بهره‌برداری از اختراع خود آن را ثبت کند، اما زمانی که اختراع عمومی شود، دیگر هیچ مراقبتی در برابر بهره‌برداری‌های احتمالی وجود نخواهد داشت و مخترع نیز دیگر نمی‌تواند آن را ثبت کند. دفتر مالکیت معنوی تضمین نمی‌کند که دیگران یک اختراع پتنت‌شده را کپی نکنند. بنابراین، این بر عهده‌ی دارنده‌ی پتنت است که اقدامات لازم را انجام دهد تا مطمئن شود که به طرح یا ایده‌اش تعدی نشده است. زمانی که ایده‌ای ثبت شد یا به عرصه‌ی عمومی راه یافت، دیگر نمی‌توان آن را ثبت کرد.

نقض پتنت

پتنت چیست - نقص

اگر مخترعی گمان می‌کند کسی از اختراع ثبت‌شده‌ی وی بدون اجازه بهره‌برداری کرده است، می‌تواند علیه فرد یا نهاد متخلف به دادگاه شکایت کند. اگر دادگاه موافقت کند، دارنده‌ی پتنت می‌تواند جریمه، هزینه‌ی وکالت، خسارتی متناسب با حق امتیاز و نیز حکم توقیف (دستوری که متخلف را از نقض پتنت منع کند) دریافت کند. البته باید توجه داشت که اقدام قانونی برای نقض پتنت ممکن است تا حدودی زمان‌بر و پرهزینه باشد، از این رو، موارد نقض غالبا به صورت توافقی رفع می‌شوند.

قوانین پتنت پیچیده هستند: یا یک وکیل تماس بگیرید

اگر اختراعی دارید که می‌خواهید از آن محافظت کنید، شایسته است با قوانین کلی ثبت اختراع و مالکیت معنوی آشنا شوید. با برخورداری از یک پتنت، شما می‌توانید به شرکتی دیگر مجوز بهره‌برداری دهید یا خودتان وارد کسب‌وکار شوید، اما ناکامی در ثبت درست پتنت نیز می‌تواند پایانی بر رویاهای شما باشد. اگر برای ثبت اختراع نوآورانه‌تان به مشاوره‌ی حقوقی نیاز دارید، حتما با یک وکیل متخصص تماس بگیرید.

برگرفته از: smallbusiness business-and-ip-centre

[ad_2]

لینک منبع

طرح مالی چیست و چه کاربردی برای سازمان دارد؟

[ad_1]

بخش مالی یک طرح کسب‌وکار شامل گزاره‌های مالی مختلفی است که نشان می‌دهد سازمان شما اکنون در کجا قرار گرفته و انتظار می‌رود در آینده‌ی نزدیک در کجا قرار بگیرد. این اطلاعات به شما کمک می‌کند مشخص کنید شرکت‌تان به چه مقدار سرمایه نیاز دارد و به افرادی که بیرون از شرکت قرار دارند نیز کمک می‌کند مشخص کنند که آیا با وام دادن به شما یا سرمایه‌گذاری کردن در کسب‌وکارتان، از سرمایه‌شان به شکلی عاقلانه استفاده کرده‌اند یا خیر. در همین راستا می‌خواهیم شما را در این نوشته با آماده‌سازی یک طرح مالی آشنا کنیم.

قرض‌دهنده‌ها و سرمایه‌گذاران انتظار دارند شما نیز پول‌تان را در شرکت سرمایه‌گذاری کنید تا نشان بدهید که به ایده‌ی خودتان متعهد هستید و اطمینان دارید که کسب‌وکارتان موفق خواهد بود. مقدار پولی که لازم است خودتان در کسب‌وکار سرمایه‌گذاری کنید با توجه به میزانی که می‌خواهید تأمین مالی را انجام بدهید متغیر است، اما معمولا بین ۲۰ تا ۵۰ درصد را شامل می‌شود.

طرح مالی

همچنین باید مشخص کنید که چه نوع تأمین‌ مالی‌ای برای کسب‌وکار شما مناسب‌تر است. بانک‌ها انواع مختلف وام را به کسب‌وکار‌هایی پیشنهاد می‌دهند که ریسک زیادی نداشته باشند. آیا شما به یک وام کوتاه‌مدت نیاز دارید که موجودی‌تان را افزایش بدهید؟ آیا به یک وام معاملاتی نیازی دارید که تمام پول را یک‌جا دریافت کنید یا یک خط اعتباری که هر وقت به پول نیاز داشتید بتوانید پول دریافت کنید؟ آیا به یک وام میان‌مدت نیاز دارید تا دارایی‌های بزرگ‌تر مانند ملک یا تجهیزات خریداری کنید؟ آیا به اعتبار قابل تجدیدی نیاز دارید که در مقایسه با خط اعتباری چارچوب زمانی طولانی‌تری دارد و به شما اجازه می‌دهد وام‌هایی را که قبلا پس داده‌اید دوباره قرض بگیرید؟ یا آیا شما یک کسب‌وکار با ریسک بالا هستید که لازم است تمام تلاش‌تان را بکنید تا به وام‌های دولتی برای کسب‌وکار‌های کوچک دست پیدا کنید؟

ساختاردهی به طرح مالی

طرح مالی‌تان را با اطلاعات مربوط به جایگاه مالی شرکت‌ در آخرین فصل و بررسی تاریخی وضعیت مالی شرکت آغاز کنید. سپس با توجه به خواسته‌های قرض‌دهنده‌ها یا سرمایه‌گذار‌ها با برون‌یابی مالی، اهداف مربوط به سه تا پنج سال آینده را مشخص کنید. این موارد بیانیه‌های شکل پیشنهادی نامیده می‌شوند و بر اساس فرضیات شما درباره‌ی چگونگی عملکرد کسب‌وکار ایجاد شده‌اند. برون‌یابی‌های یک‌ساله‌ی شما باید به‌صورت ماهانه تقسیم شوند، اما برون‌یابی‌های طولانی‌تر می‌توانند به‌صورت سالانه نیز تقسیم شوند.

ساختاردهی به طرح مالی

اگر طرح شما برای توسعه‌ی یک کسب‌وکار موجود باشد، بیانیه‌ی شما باید بر اساس داده‌ی مالی مربوط به این کسب‌وکار ایجاد شده باشد. اگر کسب‌وکار شما نوپاست بیانیه‌ی شما نظری خواهد بود، اما می‌توانید با مبتنی کردن آن بر بیانیه‌های مالی منتشرشده که به کسب‌وکارهای مشابه شما مربوط هستند، آن را واقع‌بینانه‌تر کنید.

اگر خودتان نمی‌توانید چنین داده‌هایی را پیدا کنید یا به‌خاطر منحصربه‌فرد بودن مفهوم کسب‌وکار شما چنین داده‌هایی وجود ندارند یا همه‌ی کسب‌وکارهای مشابه به‌ شکل خصوصی اداره می‌شوند، به دنبال حسابداری باشید که تجربه‌ی کار کردن با کسب‌وکارهای مشابه را داشته باشد و بتواند در ایجاد بررون‌یابی‌های مالیِ واقع‌بینانه‌ به شما کمک کند.



سه بیانیه‌ی مالی کلیدی

طرح مالی شما باید شامل سه بیانیه‌ی مالی کلیدی باشد: بیانیه‌ی درآمد، بیاینه‌ی ترازنامه‌ و جریان نقدی. در ادامه چیستی هر یک از این بیانیه‌ها و دلایل نیاز شما به‌ آنها را بررسی می‌کنیم.

بیاینه‌ی درآمد/بیانیه‌ی سود و زیان

بیانیه‌ی درآمد که بیانیه‌ی سود و زیان نیز نامیده می‌شود، مخارج و عایدی‌ شرکت شما را خلاصه می‌کند. عایدی‌ها فروش و/یا دیگر منابع درآمد شرکت شما هستند. برای مثال، یک کسب‌وکار نظافت از ساعت کار یا هزینه‌ای که برای هر اتاق یا خانه دریافت می‌کند عایدی کسب می‌کند؛ یک فروشگاه خواربار فروشی از غذا و دیگر محصولات و خدماتی که ارائه می‌دهد عایدی به‌دست می‌آورد. مخارج شامل مواردی چون هزینه‌ی کالاهایی که فروخته می‌شود (برای مثال پولی که برای خرید محصولاتی مانند گوشت و لبنیات از کشاورزان صرف می‌شود)، حقوق کارمندان، مالیات فروش و درآمد، بیمه‌ی کسب‌وکار و سود وام‌ است. قرض‌دهنده‌ها و سرمایه‌گذارها می‌خواهند بدانند شما با چه ارقامی کار می‌کنید و آیا کسب‌وکار شما سودده است یا به‌زودی سودده می‌شود.



ترازنامه

طرح مالی - ترازنامه

ترازنامه دارایی‌ها و بدهی‌های شرکت شما را نشان می‌دهد. این اسناد ترازنامه نامیده می‌شوند چراکه بدهی‌ها باید به‌ شکل مناسبی با دارایی‌ها در تعادل باشند. درون هر دسته‌ زیر‌دسته‌های متعددی وجود دارد. برای مثال دارایی‌‌های شما شامل پول نقد، حساب‌های دریافتی، موجودی کالا و تجهیزات است و بدهی‌های شما شامل حساب‌های پرداختی، دست‌مزدها و حقوق‌ها، مالیات، اجاره ‌و تسهیلات و سپرده برای وام می‌شوند. ترازنامه از این جهت مهم است که وضعیت مالی شرکت را در هر لحظه از زمان نشان می‌دهد و دارایی‌ها را با قرض‌ها مقایسه می‌کند.

بیانیه‌ی جریان نقدی/بودجه‌ی نقدی

بیانیه‌ی جریان نقدی نشان‌دهنده‌ی مقادیری است که انتظار دارید در یک چارچوب زمانی به کسب‌وکار شما وارد و از آن خارج شود. موضوعاتی که لازم است برای پیش‌بینی جریان نقدی بررسی کنید عبارتند از پیش‌بینی‌های فروش و دریافت‌های نقدی در برابر اعتبارات دریافتی و چارچوب زمانی برای جمع‌آوری حساب‌های دریافتی. این مخارج چقدر خواهند بود و هر چند وقت یک‌بار باید آنها را پرداخت کنید؟ آیا شما اعتبار تجارت خواهید داشت و برای چه مدت باید به تأمین‌کننده‌ها پرداخت انجام بدهید؟ بیانیه‌ی جریان نقدی نه‌تنها به سرمایه‌گذار‌ها نشان می‌دهد که شما می‌دانید چه کاری انجام می‌دهید، بلکه به شما هم کمک می‌کنند مطمئن شوید که مدل کسب‌وکارتان از نظر مالی قابل اعتماد است و اهدافی را که می‌خواهید به‌دست بیاورید تثبیت می‌کند.

بیانیه‌های مالی باید برای کسب‌وکارتان چشم‌اندازهای مالی کوتاه‌مدت و بلندمدت ارائه کنند. در طرح‌های کسب‌وکار، برون‌یابی‌های سه‌ساله و پنج‌ساله بلندمدت در نظر گرفته می‌شوند و انتظار می‌رود که طرح شما دست‌کم سه سال را پوشش بدهد. برون‌یابی‌های شما نباید سناریو‌های خوش‌بینانه و در بهترین حالت یا سناریو‌های بدبینانه و در بدترین حالت باشند، بلکه باید واقع‌بینانه باشند. اشتباه رایج برون‌یابی، یعنی چوب هاکی را مرتکب نشوید که رشد سریع و ناگهانی را پیش‌بینی می‌کند. این اشتباهی است که افراد تازه‌کار به‌راحتی مرتکب آن می‌شوند.

ممکن است قرض‌دهنده‌ها بخواهند بیانیه‌ی شما به شکل خاصی بیان بشود، در نتیجه پیش از نوشتن آنها در این مورد سؤال بپرسید. برای مثال ممکن است یک بانک برای سال اول خواستار برون‌یابی‌های ماهانه، برای سال دوم برون‌یابی‌های فصلی و برای سال سوم برون‌یابی سالانه باشد. اگر شما یک کسب‌وکار جدید هستید، علاوه بر بیاینه‌ی مالی برای شرکت‌تان، ممکن است نیازمند بیانیه‌‌های مالی برای اشخاص نیز باشید. این بیانیه‌ها باید دارایی‌های هر مالک ازجمله حساب‌های مالی و پس‌انداز‌ها، سهام‌‌‌ و اوراق بهادار، حساب‌های بازنشستگی و ارزش املاک و همچنین بدهی‌ها ازجمله رهن‌ها، وام‌های دانشجویی، مالیات‌ها و … را فهرست کنند.

زمانی که بیانیه‌های مالی‌تان را جمع‌آوری می‌کنید مطمئن شوید که هیچ خطا یا اشتباهی در محاسبات‌تان وجود ندارد. اگر برای تهیه‌ی این بیانیه‌ها تجربه‌ی کافی ندارید، حسابداری استخدام کنید تا به شما کمک کند. حتی اگر شما و همه‌ی شرکای کسب‌وکارتان دقیقا می‌دانید که چه کاری انجام می‌دهید، همچنان ممکن است بخواهید یک فرد حرفه‌ای بی‌طرف را از بیرون شرکت استخدام کنید تا کار شما را بررسی کند و درباره‌ی اینکه آیا پروژ‌ه‌ی شما واقع‌بینانه است یا خیر نظر بدهد. شما نمی‌خواهید زمانی که قرض‌دهنده یا سرمایه‌گذار بالقوه پیشنهاد شما را مطالعه می‌کند، از اشتباهات یا خطاهایی که در بیانیه‌ی مالی‌تان وجود دارد بی‌خبر باشید.



آنچه می‌توانید از بیانیه‌های مالی‌تان بیاموزید

درحالی‌که بیانیه‌های مالی خودشان سودمند هستند، از داده‌هایی که در آنها وجود دارد نیز می‌توان برای محاسبه‌ی نسبت‌های مالی مانند حاشیه‌ی سود ناخالص، بازگشت سرمایه و بازگشت حقوق مالکان استفاده کرد. این نسبت‌ها اطلاعات ارزشمندی درباره‌ی نقدینگی، سوددهی، قرض‌ها، عملکرد اجرایی، جریان نقدی و ارزش سرمایه‌گذاری فراهم می‌کند.

اطلاعات مالی بیشتر

قرض‌دهنده‌ها و سرمایه‌گذارهای بالقوه علاوه بر بیانیه‌ی مالی ممکن است بخواهند پیش‌بینی فروش و در صورت وجود طرح کارمندان و کارکنان را نیز ببینند.

پیش‌بینی فروش

پیش‌بینی فروش جدولی است که فروش محصولات مختلف شما را در یک سال آینده‌ به‌صورت ماهانه و برای چند سال آینده به‌صورت سالانه تقسیم می‌کند. برای یک کسب‌وکار خدمات نظافت، پیش‌بینی فروش ممکن است قرادادهای تمیز‌کاری برای یک‌بار، قردادهای ماهانه و سالانه را فهرست کند، سپس دوباره آنها را بر اساس خانه‌ها، مجتمع‌های مسکونی، واحدهای آپارتمانی، کل ساختمان یک آپارتمان و دفتر‌های کاری تقسیم‌بندی کند. برای یک فروشگاه خواربار فروشی پیش‌بینی فروش ممکن است فروش میوه‌ها، سبزیجات، لبنیات، گوشت، غذاهای دریایی، کالاهای بسته‌بندی و غذاهای گرم را برون‌یابی کند. اگر کسب‌وکار شما یک محصول را می‌فروشد، پیش‌بینی فروش شما باید شامل هزینه‌ی کالاهایی که می‌فروشید نیز باشد.

طرح کارکنان

اگر کسب‌وکار شما کارمندانی نیز دارد و تنها شامل مدیران نیست، لازم است یک طرح کارکنان داشته باشید که نشان بدهد چه نوع کارمندانی خواهید داشت (برای مثال صندوق‌دارها، قصاب‌ها، راننده‌ها و آشپز‌ها) و نیز هزینه‌های آنها برای حقوق، دست‌مزد، بیمه‌ی سلامتی، کمک‌های بازنشستگی، بیمه‌ی از کار‌افتادگی کارکنان، بیمه‌ی بیکاری، امنیت اجتماعی و مالیات‌های مراقبت پزشکی چقدر است.

استفاده از وام یا سرمایه‌گذاری

شما شرایط خوبی برای کسب‌وکارتان ایجاد کرده‌اید، قابل دست‌یابی است و می‌توانید آن را اجرایی کنید. برای استفاده از پولی که قرض‌دهنده‌ها یا سرمایه‌گذارها به شما می‌دهند دقیقا چه طرحی دارید؟ آنها می‌خواهند طرح شما را بدانند. برای مثال اگر درخواست ۱۰۰ هزار دلار وام داده‌اید، ممکن است آن را به پولی که صرف تجهیزات مانند دستگاه‌های ثبت اسکناس، یخچال‌های قفسه‌ای برای مواد غذایی و … می‌شود، خرید موجودی و برگزاری کمپین بازاریابی تقسیم کنید. اگر به دنبال سرمایه برای توسعه‌ی کسب‌وکارتان هستید، ممکن است نشان بدهید که می‌خواهید چقدر پول صرف مدل‌سازی مجدد یا اضافه‌ کردن فروشگاه بکنید.



پیشنهاد دادن برنامه‌ی زمانی بازپرداخت یا استراتژی خروج

طرح مالی - یشنهاد دادن برنامه‌ی زمانی بازپرداخت یا استراتژی خروج

قرض‌دهنده‌های بالقوه می‌خواهند بدانند که شما چه زمانی وام یا خط اعتباری را باز می‌گردانید. در نتیجه شما باید برنامه‌ی زمانی و شرایط بازپرداخت را نیز بیان کنید. ممکن است آنها با پیشنهاد شما موافقت نکنند اما بیان این شرایط نشان می‌دهد که شما وام را از نقطه نظر قرض‌دهنده‌ها نیز مورد توجه قرار داده‌اید. همچنین توضیح بدهید که چه وثیقه‌هایی برای تضمین وام وجود دارد. این وثیقه‌ها می‌توانند موجودی، حساب‌های دریافتی، املاک، وسایل نقلیه یا تجهیزات باشند. توجه داشته باشید که قرض‌دهنده‌ها ارزش واقعی وثیقه‌های شما را در نظر نمی‌گیرند و هر قرض‌دهنده ممکن است درصد متفاوتی را حساب کند.

سرمایه‌گذارهای بالقوه می‌خواهند بدانند سرمایه‌‌شان چه زمانی باز می‌گردد و چقدر بازگشت سرمایه را باید انتظار داشته باشند. آنها همچنین می‌خواهند ببینند شما برای خروج از بازار نیز استراتژی‌ای دارید تا سرمایه‌ی آنها و خودتان را به پول نقد تبدیل کنید. آیا قصد دارید شرکت را به‌صورت یک‌جا به فرد یا شرکت دیگری بفروشید؟ آیا اوراق بهادار عمومی منتشر و کسب‌وکار را عمومی می‌کنید؟ اگر کسب وکار در حال شکست خوردن باشد استراتژی شما برای خروج چه خواهد بود؟ در چه نقطه‌ای به این نتیجه می‌رسید که باید جلوی ضرر را گرفت و کسب‌وکار را بست و اگر چنین اتفاقی بیفتد چگونه پول سرمایه‌گذارها را به آنها باز می‌گردانید؟‌

به‌یاد داشته باشید که هیچ‌کس مجبور نیست به شما پول قرض بدهد یا در شرکت شما سرمایه‌گذاری کند و زمانی که افراد در نظر دارند چنین کاری انجام بدهند، ریسک و بازگشت سرمایه‌ی کار کردن با شما را با ریسک و بازگشت سرمایه‌ای که می‌توانند با سرمایه‌گذاری در شرکت‌های دیگر به‌دست بیاورند مقایسه می‌کنند. شما باید آنها را متقاعد کنید که کسب‌وکارتان امیدوارکننده‌ترین گزینه است.

برگرفته از: investopedia

[ad_2]

لینک منبع

طرح توجیهی چیست و چگونه تهیه می‌شود؟

[ad_1]

طرح توجیهی چیست؟ مطالعه‌ای است برای پاسخ به سؤالی بسیار ساده: آیا ایده‌ی مورد نظر (در رابطه با کسب‌وکارمان) امکان‌پذیر است؟ در حالی که در ظاهر ساده‌ به‌نظر می‌رسد، پیدا کردن پاسخ آن اغلب متضمن صرف انرژی‌های قابل‌توجه به‌منظور جست‌وجو در حیطه‌های گوناگون است. مواردی چون رقبای موجود در بازار، گزینه‌های مالی، ملاحظات فنی و تولیدی، عوامل فراوانی برای بررسی توجیه‌پذیر بودن راه‌اندازی هر کسب‌و‌کار تازه هستند. در ادامه به شما خواهیم گفت که چه زمانی برای آغاز فرایند تهیه‌ی طرح توجیهی مناسب است؟ مواردی که لازم است در گزارش نهایی یافته‌هایتان به آن اشاره کنید کدام‌ها هستند؟ شایسته‌ترین فرد برای انجام این تحلیل چه کسی است؟ و پرسشنامه‌ها چگونه برای یافتن پاسخ برخی از فوری‌ترین سؤالات طرح توجیهی به کمک شما می‌آیند.



زمان مناسب برای بررسی توجیه‌پذیری

فارغ از اطمینانی که به محصول جدید یا ایده‌ی هوشمندانه‌تان دارید، همیشه پیش از صرف زمان یا پول فراوان، کار درست این است که توجیه‌پذیری آن را در دنیای واقعی بررسی کنید. تمام کسب‌وکارهای تازه باید پیش از آغاز تولید یا ورود به بازار، طرح توجیهی تهیه کنند. در جاافتاده‌ترین شرکت‌ها نیز پیش از تولید محصول جدید، طرح‌ توجیهی تدوین می‌شود. این دسته گزارش‌ها همچنین می‌توانند داده‌های کمّی لازم را برای اتخاذ تصمیمات دشوار در مورد مسیر آینده‌ی شرکت یا محصول فراهم کنند. اگر در برداشتن قدم بعدی بازاریابی، توسعه یا گسترش کسب‌وکارتان دچار اختلاف داخلی شده‌اید، طرح توجیهی می‌تواند اختلافات را به کمک ارائه‌ی اطلاعات بی‌طرفانه‌ حل‌وفصل کند.

چه زمانی به یافته‌های طرح توجیهی نیاز ندارید

کارآفرینان برای صرفه‌جویی در پول و زمان، و اغلب برای اینکه بدون فوت وقت وارد بازار شوند، ممکن است پیش از انجام طرح توجیهی وارد بازار شوند. این کار می‌تواند با اول شدن کسب‌وکارتان در بازار نوظهور منفعت‌آور باشد یا می‌تواند در صورت مواجهه‌ی کسب‌وکار نوپا با موانع پیش‌بینی نشده نتیجه‌ی عکس بدهد.

برخی از دلایلی که ممکن است بخواهید این نوع از پیمایش را دور بزنید عبارت است از:

  • مؤسسان یا کارآفرینان بر اساس تجربه‌ی شخصی یا مدل‌های کسب‌وکار موفقِ مشابه می‌دانند که فعالیت اقتصادی مد نظر توجیه‌پذیر است؛
  • شما هنوز نتایج به‌دست آمده از آخرین پیمایش‌ها را معتبر می‌دانید و فکر می‌کنید تغییرات به اندازه‌ای نبوده است که لزوم تحقیق جدیدی را مطرح کند؛
  • هزینه‌های مالی و زمانی، به اتمام رساندن کامل طرح توجیه‌پذیری را با مانع مواجه می‌کنند.

مؤلفه‌های کلیدی طرح توجیهی

طرح توجیهی می‌تواند شامل موضوعات متنوعی باشد که بر روی کسب‌وکار جدید شما تأثیر می‌گذارند، اما موضوعات مورد بررسی اغلب در یک یا چند دسته‌ از موارد زیر قرار می‌گیرند:

طرح توجیهی چیست - مؤلفه‌ها

تکنیکی

آیا تکنولوژی به‌خصوصی را که شروع کار شما به آن وابسته است در اختیار دارید؟

اقتصادی

شرایط اقتصادی زمان حال و آینده را که می‌تواند بر توانایی بازار یا تمایل به خرید محصولات یا خدمات شما تأثیر‌گذار باشد، در کنار هر منبع اولیه‌ی جریان نقدی در نظر بگیرید.

قانونی

این مورد برای بررسی امتیازها و حقوق ثبت‌شده‌ی قانونی، کپی‌رایت، یا دیگر انحصاراتی است که ممکن است ایده‌ی شما را تحت تأثیر قرار بدهد.

عملیاتی

آیا به یک ویترین فروشگاهی برای معرفی محصول‌‌تان نیاز دارید؟ کارکنان؟ سربرگ شرکت؟ هزینه‌ی تمام کارهای عملیاتی‌ کسب‌وکارتان را یادداشت کنید.

برنامه‌‌ی زمان‌بندی

اگر قرار است محصول‌تان را برای فصل خاصی یا پیش از یک رخداد تولید کنید، حتما باید این محدودیت زمانی را در برنامه‌ی کاری‌تان لحاظ کنید.

قابلیت عرضه در بازار، این دسته خود شامل زیردسته‌های فراوانی است:

  • رقبا؛
  • سطح تقاضا؛
  • جاویژه‌های (niches) اشغال نشده‌ی بازار؛
  • بازارهای هدف، شامل اطلاعات جمعیت‌شناختی خاص و عادات خرید؛
  • بازاریابی حضوری در برابر بازاریابی آنلاین.


اطلاعات طرح توجیهی را از کجا تهیه کنیم

بدون شک سریع‌ترین راه برای تهیه‌ی طرح توجیهی استخدام مشاوری است که این کار را از ابتدا تا انتها برای‌تان انجام دهد و یافته‌ها را به شما اعلام کند. در حالی که این ایده وسوسه‌کننده است، احتمالا برای غالب استارتاپ‌ ها به دلایل مالی، نشدنی است.

شما لازم است هزینه‌ی تهیه‌ی طرح توجیهی را در بخش مؤلفه‌ی اقتصادی که پیش‌تر گفتیم لحاظ کنید. این کار ممکن است کسب‌وکارهایی را که در آغاز کار با حداقل سوددهی رو‌به‌رو هستند به محدوده‌ی قرمز (عدم توجیه‌پذیری طرح) بکشاند.

از سوی دیگر، اگر بدون داشتن اطلاعات با سرعت کسب‌وکارتان را راه بیندازید، خطر از دست دادن سرمایه‌ی اولیه را به جان خریده‌اید. به‌علاوه بسیاری از سرمایه‌گذاران بدون در دست داشتن اطلاعات از قبول پیشنهاد شما خودداری خواهند کرد، بنابراین شاید به صلاح نباشد که بر سر هزینه‌ی انجام طرح توجیهی چانه بزنید.

خوشبختانه با امکان دسترسی گسترده به داده‌های پیشینِ حاصل از مطالعات بازار و پرسشنامه‌هایی که قابلیت کاربرد آسانی دارند خودتان می‌توانید بسیاری از کارهای جمع‌آوری اطلاعات را انجام دهید و از مخارج کلی تهیه‌ی طرح توجیهی بکاهید، در این صورت، ضمن صرف هزینه‌ی کمتر، هنوز به اطلاعات بسیار مفید طرح توجیهی دسترسی خواهید داشت.

استفاده از پرسشنامه برای پیدا کردن قابلیت عرضه در بازار

شما باید به سراغ بازار هدف‌تان بروید تا هرچه بیشتر درباره‌ی مردمی بیاموزید که امیدوارید برای داشتن محصول یا خدمات شما پول پرداخت کنند؛ و بدون شک پرسشنامه‌ها بهترین ابزار انجام این کار هستند.

پرسشنامه‌ها ابزاری بسیار دقیق و معتبر برای یافتن عادات خرید گذشته و آینده، آگاهی از برند، و ترجیحات ویژگی (feature preferences) هستند. اگر بتوانید به هر بخشی از بازار هدف‌تان دسترسی پیدا کنید و از آنها سؤال بپرسید، به اطلاعات دقیق و متمایزی درباره‌ی مخاطبان‌ خاص‌تان دست پیدا می‌کنید و این اطلاعات تفاوت عمده‌ای در نحوه‌ی برگزاری کمپین‌های بازاریابی شما خواهد داشت.

جمع‌آوری اطلاعات مشتریان احتمالی‌ با استفاده از پرسشنامه‌ ممکن است نارضایتی آنها از محصول یا ویژگی خاصی را نمایان کند که شما می‌توانید از آن برای تغییر چشم‌انداز توجیه‌پذیری طرح‌تان، از وضعیت غیرقابل قبول به وضعیت مثبت، بهره ببرید.



قالب گزارش طرح توجیهی

طرح توجیهی چیست گزارش‌ دهی طرح توجیهی

زمانی که به اطلاعات مورد نظر دست پیدا کردید، لازم است آنها را به شکل گزارشی خوش‌خوان و قابل فهم درآورید که به‌وضوح بیان می‌کند ایده‌ی شما چگونه قرار است بر دنیا حکمرانی کند (یا حداقل قابل انجام بودن آن را نشان دهد). گزارش طرح توجیهی باید حداقل شامل بخش‌های زیر باشد، هرچند ممکن است شما برای پوشش جا‌ویژه یا ایده‌ی خود نیاز به افزودن جزئیات دیگری نیز داشته باشید:

  • خلاصه‌ی اجرایی

نکات اساسی و خلاصه‌ی کلی از داده‌هایی ارائه کنید که بعدا آنها را شرح خواهید داد. مهم‌ترین جزئیات را پوشش دهید، زیرا بسیاری از افراد تنها همین بخش را مطالعه خواهند کرد.

  • مشخص کردن ایده

در این بخش به ذکر جزئیات درباره‌ی محصول، خدمات، شرکت، اَپ، یا هر چیزی می‌پردازید که مشغول بررسی‌ آن هستید. عوامل متمایز‌کننده و ارزش‌های منحصر‌به‌فرد، همچنین ذکر هر مانع موجود مانند محصولات دارای نام و کارکرد مشابه، به این بخش تعلق دارد.

تمام اطلاعات دست اول و پیشین که در اختیار دارید در این بخش نمایان می‌شوند؛ از تحلیل رقبا تا رفتار خریداران و بخش‌ بندی بازار. وجود بازاری قوی برای دستیابی شما به موفقیت حیاتی است، بنابراین در بسیاری از گزارش‌ها به تفصیل به این بخش پرداخته می‌شود.

  • سودآوری و هزینه‌های عملکردی

اگر می‌توانید زمان احتمالی کسب سود را مشخص کنید، آن را در این بخش ذکر کنید. شما همچنین باید جزئیات هزینه‌های روزبه‌روز عملکردهای کسب‌وکارتان و موارد مورد انتظار در بازه‌ی زمانی کوتاه، متوسط و طولانی را در این بخش شرح دهید.

  • نتیجه‌گیری و توصیه‌ها

در نهایت باید به این پرسش پاسخ بدهید که آیا این طرح توجیه‌پذیر است؟ برای یافتن پاسخ‌ این پرسش بزرگ تمام داده‌ها را در نظر بگیرید.

نمونه سؤالات پرسشنامه‌ی طرح توجیهی

اگر قرار بود درباره‌ی دوربین امنیتی بی‌سیم جدید یک طرح توجیهی تهیه کنید، می‌توانستید از بخش‌های مختلفی از بازار هدف‌تان سؤالاتی مانند آنچه در ادامه می‌آید بپرسید تا عادات خرید آنها را بررسی کرده و برای خودتان جایی در بازار پیدا کنید.

نمونه فرم - طرح توجیهی

آیا انجام یک طرح توجیهی، توجیه‌پذیر است؟

تلاش برای تکمیل یک طرح توجیهی می‌تواند هراس‌آور باشد، اما زمانی که برای طرح‌ریزی، جمع‌آوری، تحلیل و گزارش تمام داده‌ها وقت صرف کنید می‌توانید از نتیجه‌ی آن در کسب‌وکار رو به رشدتان استفاده‌های متنوعی ببرید.

این داده‌ها زمانی که می‌خواهید طرح توجیهی‌تان را به بنگاه‌هایی که سرمایه‌گذاری‌‌های خطر‌پذیر انجام می‌دهند (venture capital firms) معرفی کنید، یا یک بیزنس پلن حرفه‌ای بنویسید، یا تلاش‌های بازاریابی اولیه‌تان را هدایت کنید فوق‌العاده ارزشمند خواهند بود. برای انجام درست طرح توجیهی زمان بگذارید، خواهید دید که طرح توجیهی شما نه فقط توجیه‌پذیر بلکه شاید حتی لذت‌بخش هم بشود.

برگرفته از: surveygizmo

[ad_2]

لینک منبع