کم کاری تیروئید و افزایش وزن

[ad_1]

غده تیروئید با آزادسازی هورمون های تیروکسین (T4) و تری یدوتیرونین (T3) به جریان خون در تنظیم متابولیسم بدن و نحوه استفاده بدن از انرژی نقش دارد. کم کاری تیروئید و به دنبال آن کاهش این هورمون ها سبب بروز علائمی مانند خستگی، افزایش وزن، احساس سرما، یبوست، صورت پف کرده، پوست خشک، نازک شدن مو و مشکلات قاعدگی و باروری می شود.کم کاری تیروئید و افزایش وزن

کم کاری تیروئید و افزایش وزن

هورمون های تیروئید در تنظیم متابولیسم بدن نقش دارند. در بیمارانی که به کم کاری تیروئید و سطوح پایین هورمون های تیروئید مبتلا هستند میزان متابولیسم پایین و در مقابل در بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید و سطوح بالای هورمون های تیروئید میزان متابولیسم بالا است.

از آنجاکه میزان متابولیسم در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید کاهش می یابد، تیروئید کم کار با مقداری افزایش وزن همراه است. میزان افزایش وزن معمولاً در افراد با کم کاری شدیدتر غده تیروئید بیشتر است. علت اضافه وزن در افراد مبتلا به کم کاری تیروئید پیچیده بوده و همیشه به علت تجمع چربی اضافی در بدن نیست. قسمت عمده وزن اضافی در این بیماران به علت تجمع اضافی نمک و آب در بدن است. افزایش وزن زیاد به ندرت با کم کاری تیروئید مرتبط است. به طور کلی کم کاری تیروئید با توجه به شدت بیماری می تواند سبب بروز افزایش وزنی معادل 5- 2 کیلوگرم شود. بنابراین معمولاً کم کاری تیروئید تنها علت افزایش وزن در افراد مبتلا به چاقی نیست. البته باید توجه داشت که خستگی که به دنبال ابتلا به کم کاری تیروئید رخ می دهد می تواند انرژی فرد را برای تغذیه مناسب و فعالیت بدنی منظم کاهش داده و در بروز چاقی موثر باشد.

با توجه به اینکه قسمت عمده افزایش وزن در کم کاری تیروئید به علت احتباس آب و نمک در بدن است، درمان بیماری می تواند با کاهش مقداری از وزن همراه باشد. هنگامی که کم کاری تیروئید درمان شد و میزان هورمون تیروئید به محدوده طبیعی بازگشت توانایی بیمار برای افزایش یا کاهش وزن مشابه افرادی است که به کم کاری تیروئید مبتلا نبوده اند.

در گذشته از هورمون تیروئید به منظور ابزاری برای کاهش وزن استفاده می کردند. مطالعات زیادی نشان داده اند استفاده از این روش نسبت به رژیم غذایی سبب کاهش وزن بیشتری می شود. با این حال، زمانی که درمان با هورمون تیروئید متوقف شود وزن فرد مجدداً افزایش می یابد. علاوه براین، استفاده از این هورمون برای کمک به کاهش وزن عوارض منفی مانند از دست دهی پروتئین عضلات و بروز سایر مشکلات متابولیکی را به همراه خواهد داشت. بنابراین استفاده از هورمون تیروئید به منظور کاهش وزن توصیه نمی شود.

توصیه هایی برای افراد مبتلا به کم کاری تیروئید:

 

  • پیش سازهای مورد نیاز برای تولید هورمون های تیروئید را فراهم کنید. وجود ید کافی برای سنتز هورمون های تیروئید ضروری است. ید در نمک ید دار یافت می شود.
  • از تبدیل T4 به T3 حمایت کنید. هرچند هورمون T3 نقش اصلی را ایفا می کند اما غده تیروئید در مقایسه با T4، T3 کمتری را به جریان خود ترشح می کند. قسمت عمده T3 موجود در خون از تبدیل T4 به T3 در بافت ها تولید می شود. مواد معدنی مانند سلنیوم و روی در فعالیت آنزیمی که T4 را به T3 تبدیل می کند، نقش دارند.
  • از مصرف زیاد مواد گواتروژن بپرهیزید. گواتروژن ها غذاهایی هستند که با ترکیب شدن با ید سبب کمبود ید شده و آن را برای استفاده توسط غده تیروئید غیرقابل دسترس می سازند. مواد غذایی مانند انواع کلم، شلغم، گردو و سویا گواتروژن هستند. پختن معمولاً مواد گواتروژن را خنثی می سازد. همچنین مصرف گردو و سویا در مقادیر محدود مشکل ساز نخواهد بود.
  • به اندازه کافی ورزش کنید. ورزش سبب تحریک تولید هورمون تیروئید، حساسیت بافتی به این هورمون ها و کاهش استرس می شود.

 

[ad_2]

لینک منبع

چاقی شکمی خطرناک تر است یا چاقی عمومی؟

[ad_1]

تحقیقات نشان داده چاقی شکمی سلامت افراد را به شدت تهدید کرده و احتمال بروز بیماری های مزمن از جمله بیماری های قلبی – عروقی را افزایش می دهد. حتی امروزه مشخص شده که مضرات چاقی شکمی برای بدن از چاقی عمومی که بر اساس نمایه توده بدن (BMI) مشخص می شود، بیشتر است.

مطالعات کوچکی که در گذشته انجام شده نشان داده اند که افراد با وزن طبیعی که به چاقی شکمی مبتلا هستند حتی در مقایسه با افراد مبتلا به چاقی یا اضافه وزن که به چاقی شکمی نیز مبتلا هستند، در طولانی مدت بقای کمتری دارند. بنابراین محققان درصدد برآمدند که این ارتباط را در جمعیت های بزرگ تر بررسی کنند. به منظور انجام مطالعه فوق 42702 شرکت کننده مورد ارزیابی قرار گرفتند. شرکت کنندگان بر اساس BMI و نسبت دور کمر به دور باسن به 6 گروه وزن طبیعی، وزن طبیعی با چاقی شکمی، اضافه وزن، اضافه وزن با چاقی شکمی، چاق و چاق دارای چاقی شکمی طبقه بندی شدند. 

نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد در مقایسه با شرکت کنندگانی که وزن طبیعی داشته و به چاقی شکمی نیز مبتلا نیستند، افراد با وزن طبیعی و افراد چاق که همزمان به چاقی شکمی نیز مبتلا بودند بیشتر در معرض خطر مرگ و میر ناشی از تمام علل قرار داشتند. در تمام شرکت کنندگانی که به چاقی شکمی مبتلا بودند صرف نظر از میزان BMI، خطر مرگ ناشی از بیماری های قلبی – عروقی بالاتر بود.

به اعتقاد محققان مطالعه حاضر نتایج مطالعات کوچک گذشته که نشان می دادند در افراد با وزن طبیعی که به چاقی شکمی مبتلا هستند خطر مرگ و میر ناشی از تمام علل افزایش می یابد را تائید می کند.

نکته عملی: حتی افرادی که بر اساس BMI در محدوده وزن طبیعی قرار دارند باید نسبت به وجود چربی اضافی در اطراف شکم حساس بوده و نسبت به رفع آن اقدام نمایند.

منبع:چاقی شکمی خطرناک تر است یا چاقی عمومی؟

چاقی شکمی خطرناک تر است یا چاقی عمومی؟


Mark Hamer et al. “Normal-Weight Central Obesity and Risk for Mortality”. Annals of Internal Medicine, 2017. 

 

[ad_2]

لینک منبع

ویتامین D همراه با ورزش خطر بیماری قلبی را می کاهد.

[ad_1]

ورزش و سطوح کافی ویتامین D در کاهش خطر بیماری قلبی نقش دارند. شواهد اخیر نشان می دهد که بین ورزش و ویتامین D ارتباط مثبتی وجود دارد و فعالیت بدنی سبب افزایش ذخایر این ویتامین در بدن می شود. برای انجام مطالعه مذکور اطلاعات 10342 فرد غیرمبتلا به بیماری های قلبی و عروقی جمع آوری شد. در شروع مطالعه میانگین سنی این افراد 54 سال بود. در ملاقات اول که بین سال های 1989-1987 رخ داد میزان فعالیت بدنی افراد پرسیده و با مقادیر توصیه شده توسط انجمن قلب آمریکا که انجام بیش از 150 دقیقه فعالیت متوسط یا 75 دقیقه فعالیت شدید در هفته می باشد، مقایسه شد. بر این اساس شرکت کنندگان به گروه هایی با فعالیت کافی، متوسط یا کم تقسیم شدند. 

سپس میزان 25- هیدروکسی ویتامین D در خون افراد اندازه گیری شد. ویتامین D کمتر از 20 نانوگرم در میلی لیتر ناکافی و بیشتر از آن کافی تعریف شد. کمبود ویتامین D در 30 درصد شرکت کنندگان مشاهده شد. شرکت کنندگان تا سال 2013 مورد پیگیری قرار گرفتند.

نتایج نشان داد در افرادی که به میزان کافی ورزش می کردند، سطح ویتامین D بالاتر بود. همچنین مشخص شد که در شرکت کنندگان با بیشترین میزان فعالیت که بالاترین سطح ویتامین D را داشتند، خطر بیماری قلبی – عروقی کمتر بود. در کسانی که به میزان توصیه شده ورزش می کردند و سطوح ویتامین D آن ها کافی بود نسبت به کسانی که میزان فعالیت بدنی و سطوح ویتامین D آن ها کم بود خطر حوادث نامطلوب قلبی – عروقی 23 درصد کمتر بود. از سوی دیگر، در افرادی که به میزان کافی ورزش می کردند اما به کمبود ویتامین D مبتلا بودند خطر حوادث قلبی کاهش نیافته بود.

به گفته محققان مواجهه با نور خورشید تنها دلیل ارتباط مشاهده شده بین ورزش و سطوح ویتامین D نیست. احتمالاً عوامل دیگری در بدن سبب تاثیر مثبت ورزش و ویتامین D بر روی یکدیگر می شود. به عنوان مثال، افرادی که ورزش می کنند احتمالاً عادات سالم تری دارند که بر روی سطح ویتامین D آن ها اثر می گذارد. مثلاً رژیم غذایی سالمی دارند یا چربی کمتری در بدن آن ها انباشته شده است.

نکته عملی: به منظور کاهش خطر بیماری های قلبی توجه به فعالیت بدنی کافی و سطوح ویتامین D هر دو حائز اهمیت است.

منبع:ویتامین D همراه با ورزش خطر بیماری قلبی را می کاهد.

ویتامین D همراه با ورزش خطر بیماری قلبی را می کاهد.


Kathleen Chin et al. “Physical Activity, Vitamin D, and Incident Atherosclerotic Cardiovascular Disease in Whites and Blacks: The ARIC Study”. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 2017.

 

[ad_2]

لینک منبع

کاهش خطر سرطان پروستات با مصرف قهوه

[ad_1]

در ایتالیا مصرف قهوه جزئی از فرهنگ مردم است. به طوریکه هر سال هر ایتالیایی حدود 600 فنجان قهوه مصرف می کند. بنابراین هیچ جمعیتی به اندازه آن ها برای مطالعه اثرات مصرف قهوه بر خطر سرطان پروستات مناسب نمی باشد. در ایالات متحده شایع ترین سرطان در میان مردان بعد از سرطان پوست، سرطان پروستات می باشد. به طوریکه در این کشور از هر 7 مرد 1 نفر در طول زندگی خود به این بیماری مبتلا می شود. در حالیکه برخی مطالعات نشان داده اند مصرف قهوه خطر سرطان پروستات را کاهش می دهد، نتایج مطالعات دیگر عکس این یافته را نشان داده اند.

در مطالعه حاضر ارتباط مصرف قهوه و سرطان پروستات بر روی 6989 مرد ایتالیایی با حداقل سن 50 سال بررسی شد. میزان مصرف قهوه به سبک ایتالیایی با استفاده از پرسشنامه بسامد خوراک اندازه گیری شد. 

پس از 4 سال حدود 100 نفر به سرطان پروستات مبتلا شدند. نتایج نشان داد در مردانی که حداقل 3 فنجان قهوه در روز می نوشیدند احتمال بروز سرطان پروستات نسبت به مردانی کمتر از این میزان قهوه مصرف می کردند 53 درصد کمتر بود. 

سپس تاثیر عصاره قهوه کافئین دار و بدون کافئین بر روی سلول های سرطان پروستات در آزمایشگاه بررسی شد. محققان مشاهده کردند که عصاره قهوه کافئین دار سبب کاهش رشد و تقسیم سلول های سرطانی و کاهش گسترش آن ها می شود. این اثرات با عصاره قهوه بدون کافئین مشاهده نشد. این نتیجه نشان می دهد که احتمالاً اثرات مفید قهوه در کاهش خطر سرطان پروستات به علت وجود کافئین در قهوه است و سایر ترکیبات قهوه در این امر نقشی ندارند. با این حال، محققان به این نکته اشاره می کنند که نتایج فوق در ایتالیایی ها مشاهده شده که روش خاصی برای تهیه قهوه دارند. روش تهیه قهوه توسط آن ها شامل فشار بالا، درجه حرارت بسیار بالای آب و عدم استفاده از فیلتر است. این روش با سایر نقاط جهان متفاوت بوده و می تواند سبب افزایش غلظت مواد فعال زیستی در قهوه شود.

نکته عملی: تهیه و مصرف قهوه کافئین دار به سبک ایتالیایی خطر بروز سرطان پروستات را کاهش می دهد.

منبع:کاهش خطر سرطان پروستات با مصرف قهوه

کاهش خطر سرطان پروستات با مصرف قهوه


George Pounis et al. “Reduction by coffee consumption of prostate cancer risk: Evidence from the Moli-sani cohort and cellular models”. International Journal of Cancer, 2017.

 

[ad_2]

لینک منبع

اثر نوشیدنی انرژی زا بر قلب و فشارخون

[ad_1]

درحالیکه سازمان غذا و دارو مصرف کافئین کمتر از 400 میلی گرم در روز را ایمن می داند، نوشیدنی های انرژی زا نه تنها حاوی کافئین هستند بلکه حاوی مخلوطی از ترکیبات انرژی زا می باشند. در حال حاضر بیش از 500 نوع نوشیدنی انرژی زا در بازار وجود دارد و مراجعه به اورژانس یا مرگ مرتبط با این نوشیدنی ها افزایش یافته است. این امر موجب بروز سوالاتی در مورد ایمنی این محصولات شده است.

بدین منظور 18 جوان به طور تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند: 1- گروه اول 32 اونس نوشیدنی انرژی زا (شامل 108 گرم شکر و 320 میلی گرم کافئین و سایر ترکیبات) را دریافت کردند. 2- گروه دوم یک نوشیدنی کنترل (حاوی 320 میلی گرم کافئین، 40 میلی لیتر آب لیمو و 140 میلی لیتر شربت گیلاس در آب گازدار) را دریافت کردند. پس از 6 روز وقفه، جای دو گروه عوض شد. محققان فعالیت الکتریکی قلب شرکت کنندگان را با استفاده از الکتروکاردیوگرام اندازه گیری کردند. همچنین فشارخون محیطی و مرکزی این افراد در شروع مطالعه و سپس 1، 2، 4، 6 و 24 ساعت پس از مصرف نوشیدنی اندازه گیری شد. فشارخون محیطی اندازه گیری فشار در شریان های بیرونی و معمولاً در بازو است. فشارخون مرکزی اندازه گیری فشار در آئورت نزدیک قلب است. فشارخون مرکزی یک روش برتر برای ارزیابی وضعیت سلامت مرتبط با پرفشاری خون است.

نتایج نشان داد در افرادی که نوشیدنی انرژی زا نوشیده بودند نسبت به افرادی که قهوه مصرف کرده بودند فاصله QT در 2 ساعت 10 میلی ثانیه بالاتر بود. فاصله QT اندازه گیری زمان صرف شده برای رپلاریزاسیون بطن های قلب یا آماده شدن برای تولید ضربان بعدی است. اگر این زمان خیلی کوتاه یا خیلی بلند باشد می تواند سبب اختلال در ریتم و ضربان قلب شود. آریتمی می تواند حیات را با خطر مواجه کند.

در گروه نوشیدنی انرژی زا و  نیز گروه کافئین فشارخون سیستولیک به طور مشابه افزایش یافت. اما در گروه دریافت کننده کافئین پس از 6 ساعت فشارخون سیستولیک به میزان اولیه بازگشت. از سوی دیگر، در گروه نوشیدنی انرژی زا پس از 6 ساعت هنوز فشارخون کمی بالا بود. این یافته نشان می دهد که موادی غیر از کافئین می توانند سبب تغییر فشارخون شوند. با این حال، برای تائید یافته های فوق باید مطالعات بیشتری انجام شود.

نکته عملی: به افراد جوان سالم، افراد مبتلا به فشارخون بالا، بیماری های زمینه ای قلبی یا سایر بیماری ها توصیه می شود از مصرف نوشیدنی های انرژی زا خودداری کنند و یا آن را با احتیاط مصرف نمایند.

منبع:اثر نوشیدنی انرژی زا بر قلب و فشارخون

اثر نوشیدنی انرژی زا بر قلب و فشارخون


Emily A. Fletcher et al. “Randomized Controlled Trial of High‐Volume Energy Drink Versus Caffeine Consumption on ECG and Hemodynamic Parameters”. Journal of the American Heart Association, 2017.

 

[ad_2]

لینک منبع

برای تقویت مغز خود ورزش کنید.

[ad_1]

همان طور که سن افزایش می یابد قدرت شناختی ما کاهش می یابد. یافتن راهی برای توقف یا کاهش این امر تفاوت زیادی در زندگی میلیون ها نفر ایجاد خواهد کرد. در این راستا یک راهکار می تواند ورزش باشد. بسیاری از محققان تلاش کرده اند تا ثابت کنند که آیا ورزش می تواند با زوال عقلی و مشکلات عصبی مرتبط با سن مقابله کند یا خیر. اخیراً نیز تاثیر ورزش های هوازی، تمرینات مقاومتی (کار با وزنه)، ورزش های چند جزئی (شامل تمرینات مقاومتی و هوازی)، تای چی و یوگا بر ظرفیت مغز، توجه، هوشیاری پایدار شامل سرعت پردازش اطلاعات، عملکرد اجرایی و حافظه بررسی شده است. 

نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان داد که ورزش صرف نظر از وضعیت فعلی سلامت مغز سبب بهبود قدرت مغز در افراد بالای 50 سال می شود. ورزش هوازی سبب بهبود توانایی های شناختی می شد. درحالیکه تمرینات مقاومتی تاثیر مثبت بر حافظه داشت. به گفته محققان نتایج به اندازه ای قوی بود که می توان انجام هر دو نوع ورزش هوازی و مقاومتی را به منظور تقویت سلامت مغزی در افراد بالای 50 سال توصیه کرد.

سپس محققان به این سوال پاسخ دادند که چه میزان ورزش مورد نیاز است. بر طبق نتایج مطالعه فوق یک جلسه ورزش متوسط تا شدید که بین 45 تا 60 دقیقه به طول انجامد برای سلامت مغز مفید است. در حقیقت انجام ورزش در هر تعداد دفعاتی دارای اثرات مثبتی است. 

به گفته محققان ورزش سبب رشد بافت عصبی جدید و آنژیوژنز (رشد رگ های خونی جدید) شده و فرآیندهای التهاب زا و آسیب سلولی ناشی از استرس اکسیداتیو را کاهش می دهد.

نکته عملی: برنامه ورزشی که شامل هر دو نوع تمرینات هوازی و مقاومتی باشد، با حداقل شدت متوسط و حداقل 45 دقیقه در روز، به هر تعداد روزی که در هفته امکان پذیر باشد، سبب افزایش سلامت مغز در افراد بالای 50 سال می شود.

منبع:برای تقویت مغز خود ورزش کنید.

برای تقویت مغز خود ورزش کنید.


Joseph Michael Northey et al. “Exercise interventions for cognitive function in adults older than 50: a systematic review with meta-analysis”. British Journal of Sports Medicine, 2017.

 

[ad_2]

لینک منبع

رهایی از بیماری با کاهش وزن

[ad_1]


افراد چاقي که مي خواهند رژيم غذايي کاهش وزن را شروع نمايند مي خواهند از نتيجه رژيم
درماني خود قبل از شروع برنامه اطميناني داشته باشند. بويژه افرادي که ساليان متمادي
از افزايش وزن رنج برده و گاه دچار عوارض ناخواسته چاقي و يا درمان آن شده اند و رژيمهاي
غذايي متعدد را تجربه نموده اند. لذا در هنگام مراجعه به کلينيک هاي تغذيه و رژيم درماني
هميشه پرس و جو مي نمايند و سوالاتي از قبيل سوالات ذيل براي آنان مطرح است:

  • چقدر اين رژيم موثر است؟
  • آيا قابل انجام مي باشد و من مي توانم با توجه به شرايط زندگيم آن را انجام دهم؟
  • آيا عوارضي را بدنبال نخواهد داشت؟


اگرچه شما مي توانيد اين اطلاعات را از پزشک معالج خود داشته باشيد ولي خواندن تجربيات
بيماران ديگر يک رژيم غذايي را امتحان نموده اند کمک خواهد کرد انگيزه بهتري پيدا نماييد
و در راهي که براي سلامتي خود شروع نموده ايد ثابت قدم باشيد. مطالعات نشان داده اند
خواندن تجربيات ساير افراد چاق که در رژيم غذايي موفق بوده اند کمک قابل توجهي در افزايش
انگيزه براي شروع کنندگان رژيم خواهد بود. بر همين اساس ما سعي مي نماييم از اين به
بعد بعضي از تجربيات افراد موفق که به مرکز ما مراجعه نموده اند به طور خلاصه اشاره
نماييم:

رهایی از بیماری با کاهش وزن

سن: 56 سال


وزن اولیه: 90 کیلوگرم


کاهش وزن: 18 کیلوگرم


مدت کاهش وزن: 9 ماه


2 سال پیش متوجه شدم که تری گلیسرید خونم به مقدار جزئی بالا رفته است. متأسفانه آن زمان این موضوع را خیلی جدی نگرفته و به آن اهمیت ندادم. همچنان مانند یک جوان ورزشکار غذا می خوردم و حاضر به کنار گذاشتن مصرف تنقلات و غذاهای پرچرب و سرخ شده نبودم. تا اینکه دوباره و بعد از گذشت چند سال یک آزمایش کلی دادم و متوجه شدم نه تنها تری گلیسرید خونم نسبت به قبل بالاتر رفته است بلکه قند خونم نیز افزایش یافته و من اکنون در مرز ابتلا به دیابت قرار دارم. نتیجه آزمایش بسیار برای من ناراحت کننده بود. هرگز تصور نمی کردم که طی کمتر از  2 سال چربی و قند خونم تا این حد افزایش یابد. پزشک متخصص به من توصیه کرد که حتماً با مراجعه به متخصص تغذیه وزن خود را کاهش دهم. به گفته پزشک مهم ترین اقدامی که باید انجام می دادم کاهش وزن بود.


 یکی از فرزندانم از آقای دکتر فرشچی وقت ویزیت گرفت. نظر آقای دکتر هم همین بود و مهمترین راه کنترل بیماری هایم را تغییر سبک زندگی و کاهش وزن توصیه کردند. البته از آنجا که من دوران جوانی را پشت سر گذاشته بودم آقای دکتر کاهش وزن تدریجی را به من پیشنهاد کردند. از آن پس من تحت نظر ایشان به اجرای رژیم پرداختم و به طور همزمان علاوه بر برنامه غذایی که تجویز کرده بودند پیاده روی و ورزش سبک را نیز شروع کردم. من در تمام طول عمر تغذیه ای به این سالمی نداشتم و در واقع آشنایی با کلینیک رژیم درمانی نوین باعث آشتی من با مواد غذایی سالم بود. پیاده روی منظم و روزانه نیز باعث شد تا من عضلاتی به مراتب قویتر و مفاصلی نرم تر نسبت به گذشته پیدا کنم. اکنون با کاهش وزن فشار بر روی زانوهایم کمتر شده است و چربی و قند خونم تا حد زیادی کاهش یافته است. 



[ad_2]

لینک منبع