آرامش روحی با کاهش وزن

[ad_1]


افراد چاقي که مي خواهند رژيم غذايي کاهش وزن را شروع نمايند مي خواهند از نتيجه رژيم
درماني خود قبل از شروع برنامه اطميناني داشته باشند. بويژه افرادي که ساليان متمادي
از افزايش وزن رنج برده و گاه دچار عوارض ناخواسته چاقي و يا درمان آن شده اند و رژيمهاي
غذايي متعدد را تجربه نموده اند. لذا در هنگام مراجعه به کلينيک هاي تغذيه و رژيم درماني
هميشه پرس و جو مي نمايند و سوالاتي از قبيل سوالات ذيل براي آنان مطرح است:

  • چقدر اين رژيم موثر است؟
  • آيا قابل انجام مي باشد و من مي توانم با توجه به شرايط زندگيم آن را انجام دهم؟
  • آيا عوارضي را بدنبال نخواهد داشت؟


اگرچه شما مي توانيد اين اطلاعات را از پزشک معالج خود داشته باشيد ولي خواندن تجربيات
بيماران ديگر يک رژيم غذايي را امتحان نموده اند کمک خواهد کرد انگيزه بهتري پيدا نماييد
و در راهي که براي سلامتي خود شروع نموده ايد ثابت قدم باشيد. مطالعات نشان داده اند
خواندن تجربيات ساير افراد چاق که در رژيم غذايي موفق بوده اند کمک قابل توجهي در افزايش
انگيزه براي شروع کنندگان رژيم خواهد بود. بر همين اساس ما سعي مي نماييم از اين به
بعد بعضي از تجربيات افراد موفق که به مرکز ما مراجعه نموده اند به طور خلاصه اشاره
نماييم:

آرامش روحی با کاهش وزن

سن: 22 سال


وزن اولیه: 78 کیلوگرم


کاهش وزن: 9 کیلوگرم


مدت کاهش وزن: 3 ماه


مدت زمان زیادی بود که به علت اضافه وزنی که داشتم با برخوردهای نامناسب اطرافیان از جمله خانواده و دوستانم روبرو بودم. نتیجه این برخوردها و واکنش ها کاهش شدید اعتماد به نفس در من بود. به طوریکه تصور می کردم اطرافیان هیچ کدام از ویژگی های مثبتی که دارم را ندیده و دائماً در حال سرزنش کردن من هستند. البته به خوبی می دانستم مشکل چاقی که اکنون با آن روبرو هستم تقصیر خودم بوده است. متاسفانه من به خوردن شیرینی و  انواع تنقلات در طول روز عادت دارم و هیچ گاه برای ترک این عادت تلاش نکردم. در حقیقت اگر واکنش های شدید اطرافیان نبود هیچ گاه به فکر کاهش وزن نمی افتادم.


تا اینکه از طریق یک برنامه تلویزیونی با آقای دکتر فرشچی و کلینیک رژیم درمانی ایشان آشنا شدم. از همان ابتدا تصمیم گرفتم با اراده ای قوی و توکل به خدا و راهنمایی های آقای دکتر فرشچی رژیم  ها را به دقت اجرا کنم. به شدت دلم می خواست وزن کم کنم تا دیگر مورد سرزنش اطرافیان قرار نگیرم، سعی می کردم رژیم ها را با جزئیات دقیق اجرا کنم و فعالیت بدنی توصیه شده را نیز تا حد امکان رعایت نمایم. خوشبختانه روند کاهش وزنم نیز مناسب و قابل قبول بود. رعایت دقیق رژیم سبب شد بتوانم در مدت 3 ماه 9 کیلوگرم از وزن خود را کاهش دهم.  اگرچه هنوز راه زیادی برای رسیدن به وزن ایده آل خود دارم، اما تا همین جا نیز نسبت به قبل از شروع رژیم آرامش روحی ام بسیار بیشتر شده است. رژیم ها کاملاً با شرایط زندگی ام سازگار است و اجرای آن ها برای من آسان است. امیدوارم تمام کسانی که دچار اضافه وزن هستند برای کاهش وزن اراده کنند تا آرامشی را که من با کاهش وزن به آن دست یافتم را تجربه کنند.



[ad_2]

لینک منبع

تنظیم وعده های غذایی در مبتلایان به دیابت

[ad_1]

رژیم غذایی سالم، سرشار از مواد مغذی و محدود از نظر کالری، کربوهیدرات و چربی های ناسالم یک راهکار موثر جهت کنترل علائم بیماری دیابت می باشد. همچنین رژیم غذایی صحیح و اصولی یکی از مهم ترین عوامل در پیشگیری از بروز دیابت محسوب می شود. بدین منظور بیماران مبتلا به دیابت باید بدانند که به منظور کنترل موفق قند خون چگونه وعده های غذایی خود را تنظیم نمایند.تنظیم وعده های غذایی در مبتلایان به دیابت

تنظیم وعده های غذایی در مبتلایان به دیابت

تنظیم وعده های غذایی

تنظیم وعده های غذایی یکی از مهم ترین اصول تغذیه در بیماری دیابت است. این امر به کنترل قند خون کمک کرده و احتمال بروز عوارض کوتاه مدت و بلند مدت مرتبط با دیابت را می کاهد. تنظیم وعده های غذایی می تواند به روش های ذیل انجام پذیرد:

  1. روش تقسیم بشقاب

این روش به کنترل مصرف مواد غذایی مختلف در وعده ناهار و شام کمک می کند. در این روش حدود نیمی از بشقاب شما باید از سبزیجات غیرنشاسته ای مانند گوجه فرنگی، انواع کلم، خیار، کرفس و … پر شده باشد. یک چهارم بشقاب باید از غذاهای پروتئینی شامل انواع گوشت کم چرب، تخم مرغ و حبوبات پر شده باشد و یک چهارم باقیمانده نیز شامل غلات کامل و سبوس دار و سبزیجات نشاسته ای شامل سیب زمینی، ذرت و نخود فرنگی خواهد بود. همچنین لازم است یک واحد لبنیات کم چرب یا یک عدد میوه همراه با ناهار و شام مصرف نمایید.

در وعده صبحانه می توانید نیمی از بشقاب را به نان سبوس دار و یک چهارم را به غذاهای دارای پروتئین اختصاص دهید. بشقاب صبحانه شامل یک لیوان شیر کم چرب و یک عدد میوه می باشد.

  1. شمارش کربوهیدرات

این روش شامل محاسبه مقدار کربوهیدرات مصرفی در طی روز به منظور کنترل میزان قند خون است. شمارش کربوهیدرات برای بیماران دیابتی به ویژه افرادی که انسولین تزریق می کنند مفید است. زیرا به آن ها در تعیین میزان انسولین مورد نیاز کمک می کند. مقدار کربوهیدرات مورد نیاز روزانه برای هر بیمار با توجه وزن، میزان فعالیت و داروهای مصرفی متفاوت است.

به طور کلی توصیه می شود بیماران مبتلا به دیابت مصرف غلات تصفیه شده، نان سفید و غذاهای نشاسته ای را محدود نمایند. منابع سالم کربوهیدرات عبارتند از: میوه، سبزیجات، غلات کامل، حبوبات و لبنیات کم چرب.

  1. لیست جانشینی مواد غذایی

در این روش مواد غذایی با میزان کربوهیدرات، پروتئین، چربی و کالری مشابه یک گروه غذایی را تشکیل می دهند. بر این اساس مواد غذایی در 6 گروه تحت عنوان غذاهای نشاسته ای شامل نان، غلات و سبزیجات نشاسته ای، لبنیات، میوه، سبزیجات، گوشت و چربی ها طبقه بندی می شوند.

 در لیست جانشینی مواد غذایی با کالری مشابه در یک گروه قرار می گیرند. بنابراین مواد غذایی موجود در یک گروه را می توان به جای یکدیگر مصرف نمود. به عنوان مثال یک لیوان شیر کم چرب و یک لیوان ماست کم چرب را می توان معادل هم در نظر گرفته و به جای یکدیگر مصرف کرد.

  1. نمایه گلایسمی (GI)

در این روش مواد غذایی بر اساس تاثیری که بر میزان قند خون می گذارند طبقه بندی می شوند. بیماران باید از مواد غذایی با GI پایین (مانند غلات کامل و حبوبات) استفاده کرده و از مصرف غذاهایی که GI بالا (مانند قند، شکر و نان های سفید) دارند، خودداری کنند.

زمان صرف وعده های غذایی

داشتن 3 وعده غذای اصلی شامل صبحانه، ناهار و شام و نیز 3-2 میان وعده که در فواصل منظم مصرف می شوند به تنظیم قند خون کمک می کند. به ویژه بیمارانی که انسولین تزریق می کنند اگر به زمان و میزان مصرف کربوهیدرات توجه نمایند در کنترل قند خون خود موفق تر خواهند بود. مصرف منظم وعده ها و میان وعده ها از افت قند خون در طی شبانه روز پیشگیری می کند.

[ad_2]

لینک منبع

نقش سدیم در پرفشاری خون چقدر است؟

[ad_1]

به علت وجود مطالعاتی که نشان می دهند دریافت بالای سدیم می تواند منجر به افزایش فشارخون شود، توصیه می شود که دریافت سدیم به 3/2 میلی گرم در روز محدود شود. با این حال، نتایج مطالعات جدید نشان می دهد که سدیم برخلاف آنچه تصور می شود تاثیر زیادی بر فشارخون ندارد. در این راستا محققان اطلاعات 2632 مرد و زن در محدوده سنی 30 تا 64 سال را که در شروع مطالعه فشارخون طبیعی داشتند، بررسی کردند. 

در طول 16 سال پیگیری شرکت کنندگانی که کمتر از 2500 میلی گرم سدیم در روز مصرف می کردند نسبت به کسانی که مقادیر بیشتری سدیم دریافت می کردند، فشارخون بالاتری داشتند. همچنین دریافت کم و دریافت بسیار بالای سدیم هر دو با افزایش خطر بیماری قلبی همراه بودند. این نتایج متضاد با آنچه که از قبل می دانستیم، به نظر می رسد. به گفته محققان هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد رژیم غذایی حاوی مقادیر کم سدیم در طولانی مدت اثرات مفیدی بر فشارخون داشته باشد. یافته های مطالعه فوق و سایر شواهد نشان می دهد که توصیه های فعلی در مورد دریافت سدیم ممکن است گمراه کننده باشد.

در مطالعه مذکور اثر پتاسیم رژیم غذایی نیز بررسی شد. نتایج نشان داد افرادی که کمترین میزان فشارخون را داشتند بالاترین میزان سدیم و پتاسیم را دریافت می کردند. درمقابل، افرادی که کمترین میزان سدیم و پتاسیم را دریافت می کردند بیشترین میزان فشارخون را داشتند. این نتایج نشان دهنده اهمیت دریافت بالای پتاسیم از طریق رژیم غذایی است. از سوی دیگر مشخص شد دریافت بالاتر منیزیم و کلسیم با کاهش فشارخون مرتبط است. 

به اعتقاد محققان احتمالاً برخی افراد به خصوص افراد حساس به سدیم از کاهش دریافت سدیم سود ببرند اما شواهد موجود از کاهش دریافت سدیم به کمتر از 3/2 میلی گرم در روز در افراد بزرگسال سالم حمایت نمی کند. از سوی دیگر نتایج فوق نشان می دهد که دریافت بالاتر پتاسیم، منیزیم و کلسیم با کاهش فشارخون همراه است.

نکته عملی: دریافت بالای منابع حاوی پتاسیم، منیزیم و کلسیم مانند انواع سبزیجات، میوه ها و لبنیات کم چرب سبب کاهش فشارخون می شود.

منبع:نقش سدیم در پرفشاری خون چقدر است؟

نقش سدیم در پرفشاری خون چقدر است؟


Presented today at the Experimental Biology 2017 meeting, taking place in Chicago, IL. 

 

[ad_2]

لینک منبع

باکتری های روده به پیشگیری از دیابت کمک می کنند.

[ad_1]

میزان شیوع دیابت از 7/4 درصد در سال 1980 به 5/8 درصد در سال 2014 رسیده است. در بیماری دیابت میزان گلوکز یا قند خون افزایش می یابد. عدم کنترل قند خون می تواند منجر به نابینایی، نارسایی کلیه، بیماری های قلبی، سکته مغزی و قطع اندام های تحتانی شود.

میزان قند خون توسط هورمون انسولین که از پانکراس ترشح می شود، کنترل می گردد. در دیابت نوع 1 انسولین تولید نمی شود اما در دیابت نوع 2 بدن قادر به استفاده از انسولین نیست. دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت در سراسر جهان بوده و غالباً بر اثر اضافه وزن و عدم فعالیت بدنی ایجاد می شود. 

تا به امروز اطلاعات زیادی در مورد ژن ها، شیوه زندگی و رژیم غذایی که می تواند بر خطر بروز دیابت نوع 2 اثر گذارد، به دست آمده است. اما آنچه در سطح مولکولی در ارتباط با این بیماری رخ می دهد به خوبی شناخته نشده است. 

متابولیت ها مولکول هایی هستند که سلول های بدن (مانند باکتری های روده) به عنوان محصولات جانبی حاصل از فعالیت خود تولید می کنند. اخیراً پژوهشگران متابولیت های 200 شرکت کننده را که از اختلال تحمل گلوکز رنج برده و به اضافه وزن مبتلا بودند، بررسی کردند. شرکت کنندگان به 2 گروه تقسیم شدند: 1- گروهی که طی 5 سال به دیابت نوع 2 مبتلا شدند، 2- گروهی که طی 15 سال پیگیری به دیابت نوع 2 مبتلا نشدند.

مقایسه متابولیت های دو گروه نشان داد که بین آن ها از نظر میزان ایندول پروپیونیک اسید و برخی متابولیت های چربی تفاوت وجود دارد. بررسی های بیشتر نشان داد که میزان بالای ایندول پروپیونیک اسید در خون به عنوان یک محصول جانبی باکتری های روده از بروز دیابت نوع 2 پیشگیری می کند. همچنین رژیم غذایی غنی از فیبر و غلات سبوس دار سبب افزایش ایندول پروپیونیک اسید و درنتیجه افزایش میزان تولید انسولین توسط سلول های بتای پانکراس شد.

نکته عملی: دریافت غلات سبوس دار و مواد غذایی غنی از فیبر مانند میوه ها و سبزیجات از بروز دیابت نوع 2 در افراد مبتلا به اختلال تحمل گلوکز پیشگیری می کند.

منبع:باکتری های روده به پیشگیری از دیابت کمک می کنند.

باکتری های روده به پیشگیری از دیابت کمک می کنند.


Vanessa D. de Mello et al. “Indolepropionic acid and novel lipid metabolites are associated with a lower risk of type 2 diabetes in the Finnish Diabetes Prevention Study”. Scientific Reports, 2017.

 

[ad_2]

لینک منبع

نقش منیزیم در پیشگیری از شکستگی استخوان

[ad_1]

شکستگی استخوان یکی از شایع ترین علل قابل پیشگیری ناتوانایی در میان افراد سالخورده است. کلسیم و ویتامین D نقش اساسی در حفظ سلامت استخوان ها بازی می کنند. علاوه براین، مطالعات گذشته نشان داده اند که منیزیم نیز می تواند سبب بهبود سلامت استخوان شود. به طوریکه کمبود منیزیم با افزایش خطر پوکی استخوان مرتبط است. منیزیم یک ماده معدنی ضروری بوده و کمبود آن می تواند مانع تعادل ویتامین D و کلسیم در استخوان شود.

محققان با هدف بررسی اثر منیزیم بر شکستگی استخوان 2245 مرد میان سال را به مدت 20 سال مورد پیگیری قرار دادند. 

نتایج نشان داد در شرکت کنندگان با سطوح پایین منیزیم سرم خطر شکستگی استخوان بالاتر بود. این ارتباط در مورد شکستگی لگن قوی تر بود. همچنین در مردان با سطوح بالاتر منیزیم خطر شکستگی استخوان 44 درصد کمتر بود. در طی دوره پیگیری، هیچ کدام از 22 مرد با سطوح بسیار بالای منیزیم به شکستگی استخوان مبتلا نشدند. در مطالعه مذکور سطوح بالای منیزیم بیشتر از 3/2 میلی گرم در دسی لیتر تعریف شده بود.

با این حال، ارتباطی بین منیزیم رژیم غذایی و شکستگی استخوان وجود نداشت. به گفته محققان افزایش دریافت منیزیم از طریق غذا و آب نمی تواند میزان منیزیم خون را به خصوص در افراد سالخورده که برخی داروها را مصرف می کنند یا کسانی که مشکلات گوارشی دارند، افزایش دهد. بنابراین به نظر می رسد دریافت مکمل موثرترین روش برای افزایش منیزیم خون است.

نکته عملی: توصیه می شود میزان منیزیم خون در افراد سالخورده اندازه گیری شده و در صورت لزوم به منظور جلوگیری از شکستگی استخوان برای این افراد مکمل منیزیم تجویز شود.

منبع:نقش منیزیم در پیشگیری از شکستگی استخوان

نقش منیزیم در پیشگیری از شکستگی استخوان


Setor Kwadzo Kunutsor et al. “Low serum magnesium levels are associated with increased risk of fractures: a long-term prospective cohort study”. European Journal of Epidemiology, 2017.

 

[ad_2]

لینک منبع

پیشگیری از افسردگی با مصرف شیر و ماست کم چرب

[ad_1]

افسردگی شایع ترین اختلال سلامت روان است. به طوریکه تنها در ایالات متحده در سال 2015 حدود 1/16 میلیون نفر طی یک دوره 12 ماهه حداقل 1 بار علائم آن را تجربه کرده اند.  علائم افسردگی از فردی به فرد دیگر متفاوت بوده و می تواند شامل غم و اندوه مداوم، احساس ناامیدی، احساس گناه، درماندگی، تحریک پذیری، خستگی، مشکلات خواب و افکار مربوط به مرگ یا خودکشی باشد.

اخیراً به منظور بررسی اثر مصرف لبنیات کم چرب و پرچرب بر خطر بروز علائم افسردگی 1159 ژاپنی در محدوده سنی 19 تا 83 سال مورد ارزیابی قرار  گرفتند. اکثر شرکت کنندگان زن بودند. این افراد با استفاده از یک پرسشنامه رژیم غذایی میزان مصرف شیر و ماست کم چرب و پرچرب را گزارش کردند. دریافت پنیر، کره و سایر لبنیات گزارش نشد. 

علائم افسردگی در میان 2/31 درصد مردان و 7/31 درصد زنان شناسایی شد. نتایج نشان داد در افرادی که 1 تا 4 بار در هفته ماست و شیر کم چرب مصرف می کردند نسبت به کسانی که محصولات لبنی کم چرب مصرف نمی کردند، احتمال ابتلا به علائم افسردگی کمتر بود. این نتایج حتی بعد از تعدیل اثر سن، جنس، رژیم غذایی، شیوه زندگی و وضعیت سلامت همچنان باقی ماند.

هیچ ارتباطی بین مصرف لبنیات پرچرب و افسردگی مشاهده نشد. به عقیده محققان احتمالاً اثر اسیدهای چرب ترانس موجود در شیر پرچرب که با افسردگی مرتبط اند توسط اثرات ضد افسردگی تریپتوفان (اسید آمینه موجود در شیر) خنثی می شود.

نکته عملی: مصرف ماست و شیر کم چرب از بروز علائم افسردگی پیشگیری می کند.

منبع:پیشگیری از افسردگی با مصرف شیر و ماست کم چرب

پیشگیری از افسردگی با مصرف شیر و ماست کم چرب


Yufei Cui et al. “Consumption of low-fat dairy, but not whole-fat dairy, is inversely associated with depressive symptoms in Japanese adults”. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 2017

 

[ad_2]

لینک منبع

تاثیر وزن بدن بر بروز میگرن

[ad_1]

میگرن یکی از انوع شایع سردرد است. طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO) حداقل نیمی از جمعیت جهان در محدوده سنی 18 تا 65 سال طی یک سال گذشته یک بار سردرد را تجربه کرده اند. از میان این تعداد حداقل 30 درصد به میگرن مبتلا هستند. شیوع میگرن در زنان به علت تغییرات هورمونی 3 برابر بیشتر است. علت دقیق میگرن مشخص نیست. اگرچه طیف وسیعی از داروها برای تسکین علائم میگرن وجود دارد اما درمان کامل آن مبهم است.تاثیر وزن بدن بر بروز میگرن

تاثیر وزن بدن بر بروز میگرن

پزشکان برخی تغییرات در سبک زندگی را به منظور پیشگیری یا تسکین میگرن توصیه می کنند. مصرف وعده های غذایی در زمان های منظم، خواب خوب، ورزش و استفاده از تکنیک های تمدد اعصاب و مدیریت استرس به کاهش علائم میگرن کمک می کنند.

علاوه براین، توصیه می شود افراد مبتلا به میگرن که چاق هستند به منظور کاهش علائم بیماری وزن خود را کاهش دهند. اخیراً ارتباط بین میگرن با اضافه وزن، چاقی و کمبود وزن بررسی شده است. در این مطالعه اطلاعات حدود 290 هزار نفر بررسی شد. چاقی به صورت نمایه توده بدن (BMI) ≥ 30 و کمبود وزن BMI < 5/18 تعریف شد.

محققان دریافتند در افراد مبتلا به چاقی و افراد با کمبود وزن نسبت به افراد با وزن طبیعی احتمال بروز میگرن به ترتیب 27 و 13 درصد بیشتر است.

با این حال، مشخص نیست که چگونه ترکیب بدن بر بروز میگرن اثر می گذارد. بافت چربی طیف وسیعی از مولکول ها را ترشح می کند که می توانند در بروز میگرن نقش داشته باشند. همچنین این احتمال وجود دارد که سایر عوامل مانند تغییر فعالیت بدنی، داروها یا سایر شرایط مانند افسردگی در ارتباط بین میگرن و ترکیب بدن نقش داشته باشند. از آنجاکه چاقی و کمبود وزن عوامل خطر قابل تغییر برای میگرن هستند، آگاهی از این عوامل خطر برای افراد مبتلا به میگرن و نیز پزشکان حیاتی است.

نکته عملی: پیشگیری از بروز چاقی یا کمبود وزن و در صورت لزوم اصلاح وزن می تواند از بروز علائم میگرن پیشگیری کند.

منبع:

Bizu Gelaye et al. “Body composition status and the risk of migraine“. Neurology, 2017.

میگرن یکی از انوع شایع سردرد است. طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO) حداقل نیمی از جمعیت جهان در محدوده سنی 18 تا 65 سال طی یک سال گذشته یک بار سردرد را تجربه کرده اند. از میان این تعداد حداقل 30 درصد به میگرن مبتلا هستند. شیوع میگرن در زنان به علت تغییرات هورمونی 3 برابر بیشتر است. علت دقیق میگرن مشخص نیست. اگرچه طیف وسیعی از داروها برای تسکین علائم میگرن وجود دارد اما درمان کامل آن مبهم است.

پزشکان برخی تغییرات در سبک زندگی را به منظور پیشگیری یا تسکین میگرن توصیه می کنند. مصرف وعده های غذایی در زمان های منظم، خواب خوب، ورزش و استفاده از تکنیک های تمدد اعصاب و مدیریت استرس به کاهش علائم میگرن کمک می کنند.

علاوه براین، توصیه می شود افراد مبتلا به میگرن که چاق هستند به منظور کاهش علائم بیماری وزن خود را کاهش دهند. اخیراً ارتباط بین میگرن با اضافه وزن، چاقی و کمبود وزن بررسی شده است. در این مطالعه اطلاعات حدود 290 هزار نفر بررسی شد. چاقی به صورت نمایه توده بدن (BMI) ≥ 30 و کمبود وزن BMI < 5/18 تعریف شد.

محققان دریافتند در افراد مبتلا به چاقی و افراد با کمبود وزن نسبت به افراد با وزن طبیعی احتمال بروز میگرن به ترتیب 27 و 13 درصد بیشتر است.

با این حال، مشخص نیست که چگونه ترکیب بدن بر بروز میگرن اثر می گذارد. بافت چربی طیف وسیعی از مولکول ها را ترشح می کند که می توانند در بروز میگرن نقش داشته باشند. همچنین این احتمال وجود دارد که سایر عوامل مانند تغییر فعالیت بدنی، داروها یا سایر شرایط مانند افسردگی در ارتباط بین میگرن و ترکیب بدن نقش داشته باشند. از آنجاکه چاقی و کمبود وزن عوامل خطر قابل تغییر برای میگرن هستند، آگاهی از این عوامل خطر برای افراد مبتلا به میگرن و نیز پزشکان حیاتی است.

نکته عملی: پیشگیری از بروز چاقی یا کمبود وزن و در صورت لزوم اصلاح وزن می تواند از بروز علائم میگرن پیشگیری کند.

منبع:

Bizu Gelaye et al. “Body composition status and the risk of migraine“. Neurology, 2017.

[ad_2]

لینک منبع

کلسترول خون و نقش آن در بروز بیماری قلبی

[ad_1]

کلسترول تام خون از 3 نوع کلسترول مختلف تشکیل می شود:کلسترول خون و نقش آن در بروز بیماری قلبی

کلسترول خون و نقش آن در بروز بیماری قلبی
  1. کلسترول خوب یا HDL که 20 تا 30 درصد کلسترول تام را تشکیل می دهد.
  2. کلسترول بد یا LDL که 60 تا 70 درصد کلسترول تام را شامل می شود.
  3. لیپوپروتئین با دانسیته بسیار کم یا VLDL که پیش ساز LDL است و حدود 10 تا 15 درصد کلسترول تام را تشکیل می دهد.

تغییر میزان هر یک از انواع کلسترول شانس ابتلای فرد به بیماری های قلبی را تغییر می دهد. اگر نسبت کلسترول تام به HDL (TC/HDL) بالا باشد نشان دهنده افزایش خطر حمله قلبی است. درحالیکه کم بودن این نسبت نشان دهنده کاهش خطر بیماری قلبی است. به عنوان مثال اگر کلسترول تام فردی mg/dL 200 و HDL وی  mg/dL 40 باشد، نسبت TC/HDL برابر با 5 خواهد بود.

TC/HDL ایده آل در مردان و زنان به ترتیب کمتر از 5/3 و کمتر از 3/3 تعریف می شود که در این صورت خطر بروز بیماری قلبی بسیار کم است. نسبت 5 – 5/3 در مردان و 4/4 – 3/3 در زنان متوسط و بیشتر از 5 در مردان و بیشتر از 4/4 در زنان بالا در نظر گرفته شده و خطر بیماری قلبی را افزایش می دهد. به طوریکه اگر نسبت کلسترول تام به HDL برابر 6/9 در مردان یا 7 در زنان باشد، خطر بروز بیماری قلبی2 برابر بیشتر می شود. توصیه می شود در زنان و مردان کلسترول خوب یا HDL به ترتیب بالاتر از 50 و 40 باشد. در زنان بعد از سنین یائسگی کلسترول بد یا LDL افزایش می یابد.

تغذیه و کلسترول خون

حفظ کلسترول خون در سطوح مناسب به حفظ سطوح مناسب ویتامین D و هورمون ها کمک می کند. کلسترول در مواد غذایی مانند گوشت، ماکیان و لبنیات پرچرب یافت می شود. افرادی که از مواد غذایی حیوانی استفاده می کنند معمولاً دارای کلسترول بیشتری در بدن خود می باشند.

زمانی که رژیم غذایی غنی از چربی و چربی های ترانس باشد، کبد میزان کلسترول را افزایش می دهد. افزایش میزان LDL در اثر مصرف چربی های ترانس و چربی های اشباع خطر بروز بیماری های قلبی و دیابت را افزایش می دهد.

کلسترول با تجمع در شریان ها سبب تشکیل پلاک بر دیواره آن ها می شود. این امر سبب بروز نوعی بیماری قلبی تحت عنوان تصلب شرائین یا آترواسکلروز می شود. آترواسکلروز سبب افت جریان خون به سمت عضله قلب و کاهش خونرسانی به قلب شده و می تواند احتمال ابتلا به حمله قلبی را افزایش دهد.

نسبت کلسترول تام به HDL قابل تغییر است و می توان از طریق راهکارهای ذیل این نسبت  را کاهش داد:

  • کاهش مصرف مواد غذایی غنی از چربی های  اشباع مانند گوشت پرچرب، فست فود و لبنیات پرچرب و چربی های ترانس مانند روغن های گیاهی جامد می تواند به کاهش سطوح کلسترول تام و LDL کمک کند.
  • اضافه وزن و چاقی سبب افزایش میزان کلسترول می شود. حفظ وزن در محدوده طبیعی با کاهش میزان کلسترول خطر بیماری قلبی را کاهش می دهد.
  • فعالیت بدنی به میزان حداقل 30 دقیقه در روز ضربان قلب را افزایش داده و به حفظ وزن طبیعی کمک می کند. همچنین میزان LDL را کاهش و میزان HDL را افزایش می دهد.
  • علاوه بر اعمال تغییرات در سبک زندگی، گاهی نیاز به تجویز داروهایی مانند استاتین ها و نیاسین به منظور کنترل کلسترول خون وجود دارد. مطالعات نشان داده اند که استاتین ها قادر به کاهش LDL به میزان 60 درصد بوده و همچنین می توانند میزان HDL را افزایش دهند.

[ad_2]

لینک منبع

تاثیر چاقی دوران جوانی بر بروز بیماری کبدی

[ad_1]

شیوع چاقی در جهان در حال افزایش است. تخمین زده می شود که تا سال 2030، یک میلیارد نفر به چاقی (نمایه توده بدنی یا BMI بالاتر از 30) مبتلا شوند. چاقی خطر بروز بیماری قلبی، دیابت، سرطان، بیماری کیسه صفرا و اوستئوآرتریت (آرتروز) را افزایش می دهد. همچنین در سال های اخیر ارتباط بین چاقی در دوران جوانی با بروز بیماری کبدی مزمن مانند هپاتیت B و C و بیماری کبد چرب غیرالکلی در سال های بعدی زندگی به خوبی مشخص شده است. مطالعات قبلی نشان داده اند که BMI بالا در نوجوانان پسر با افزاش خطر مرگ و بستری شدن در بیمارستان بر اثر ابتلا به مرحله نهایی بیماری کبدی در اواخر دوران زندگی مرتبط است. با این حال، ارتباط بین BMI و بیماری کبدی به میزان کافی بررسی نشده است.

بدین منظور گروهی از محققان اطلاعات مربوط به 2/1 میلیون مرد سوئدی را طی سال های 1996-1969 جمع آوری نمودند. شرکت کنندگان تا سال 2012 پیگیری شدند. طی این مدت 5281 مورد بیماری کبدی شدید و 251 مورد سرطان کبد تشخیص داده شد.

نتایج نشان داد مردان مبتلا به اضافه وزن نسبت به مردان با وزن طبیعی 50 درصد بیشتر احتمال دارد که به بیماری کبدی در سال های بعدی زندگی مبتلا شوند. احتمال ابتلا به بیماری کبدی در مردان چاق بیش از 2 برابر بود. احتمال ابتلا به بیماری کبدی در مردان چاق مبتلا به دیابت نوع 2 نسبت به مردان سالم با وزن طبیعی 3 برابر بیشتر بود.

به گفته محققان مداخلات به منظور کاهش شیوع روز افزون اضافه وزن و چاقی باید از سنین پایین شروع شود تا از این طریق هزینه های مربوط به بیماری های کبدی کاهش یابد.

نکته عملی: چاقی و دیابت نوع 2، خطر ابتلا به بیماری کبدی را افزایش می دهند.

منبع:تاثیر چاقی دوران جوانی بر بروز بیماری کبدی

تاثیر چاقی دوران جوانی بر بروز بیماری کبدی


Hannes Hagström et al. “High BMI in late adolescence predicts future severe liver disease and hepatocellular carcinoma: a national, population-based cohort study in 1.2 million men”. Gut, 2017.

 

[ad_2]

لینک منبع

فواید فعالیت بدنی برای بیماران مبتلا به پارکینسون

[ad_1]

بیماری پارکینسون یک بیماری پیشرونده است که با لرزش، سفتی اندام ها و تنه، ضعف در حفظ تعادل و هماهنگی و اختلال در تحرک مشخص می شود. گزارش ها نشان  می دهد در  ایالات متحده 1 میلیون نفر به پارکینسون مبتلا هستند و هر سال در این کشور 60 هزار مورد جدید از این بیماری تشخیص داده می شود.

تحقیقات قبلی نشان داده اند که ورزش برای بیماران مبتلا به پارکینسون فوایدی را به دنبال دارد. مطالعه ای در سال 2015 نشان داد که در بیماران مبتلا به پارکینسون 60-40 دقیقه ورزش به صورت 3 بار در هفته سبب بهبود تحرک و تعادل طی 6 ماه و درنتیجه کاهش خطر افتادن می شود. اخیراً نیز اثر ورزش منظم بر کیفیت زندگی و تحرک بیماران مبتلا به پارکینسون طی یک دوره 2 ساله بررسی شد. در این مطالعه اطلاعات 3408 بیمار ارزیابی شد.

نتایج نشان داد در بیمارانی که حداقل 150 دقیقه فعالیت بدنی در هفته دارند نسبت به کسانی که کمتر از این میزان فعالیت بدنی دارند، کیفیت زندگی با سرعت کمتری کاهش می یابد. این نتایج در بیمارانی دیده شد که از ابتدای مطالعه به طور منظم ورزش می کردند و یا کسانی که حداقل 5/2 ساعت ورزش در هفته را در طول دوره پیگیری شروع کردند.

سپس اثر 30 دقیقه افزایش فعالیت بدنی در هفته در این بیماران بررسی شد. نتایج نشان داد افزایش فعالیت بدنی به میزان 30 دقیقه در هفته منجر به بهبود کیفیت زندگی و تحرک می شود. بیشترین بهبود در بیماران مبتلا به مراحل پیشرفته بیماری پارکینسون مشاهده شد.

نکته عملی: فعالیت بدنی منظم کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پارکینسون را افزایش می دهد.

منبع:فواید فعالیت بدنی برای بیماران مبتلا به پارکینسون

فواید فعالیت بدنی برای بیماران مبتلا به پارکینسون


Miriam R. Rafferty et al. “Regular Exercise, Quality of Life, and Mobility in Parkinson’s Disease: A Longitudinal Analysis of National Parkinson Foundation Quality Improvement Initiative Data”. Journal of Parkinson’s Disease, 2017.

 

[ad_2]

لینک منبع